Ο Ε Ρ Ω Τ Ε Υ Μ Ε Ν Ο Σ

Του Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Φεγγάρια, όργανα, σεντέφια, ρόδα, λάμπες
καθώς επίσης και του Ντύρερ οι γραμμές
οι εννιά αριθμοί, το μεταβλητό μηδέν,
όλα αυτά, πρέπει να προσποιηθώ ότι υπάρχουν.
Πρέπει να προσποιηθώ πως κάποτε υπήρξαν
η Ρώμη και η Περσέπολη κι ότι μια σκόνη
φτενή καταμέτρησε των επάλξεων τη μοίρα
που έσβησαν οι αδήριτοι αιώνες.
Πρέπει να επινοήσω την πυρά και τα όπλα
του έπους και τα απύθμενα πέλαγα
που ροκανίζουν τα θεμέλια της οικουμένης.
Πρέπει να υποκριθώ ότι υπάρχουν κι άλλοι. Ψέματα.
Μονάχα εσύ υπάρχεις. Η δυστυχία μου, εσύ
και η ευτυχία μου, απλή μαζί και ανεξάντλητη.

Ποιήματα, Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Εισαγωγή, Ανθολόγηση, Μετάφραση, Σημειώσεις: Δημήτρης Καλοκύρης, εκδόσεις Πατάκη

ΠΗΓΗ

Θεματικές Εβδομάδες Αναισθητοποίησης

Σωθήκαμε αδέρφια! Πάνε τα βάσανά μας!
«Θεματική» Εβδομάδα με τίτλο: «Σώμα και Ταυτότητα», πρόκειται να υλοποιηθεί μέσα στο δεύτερο τετράμηνο του σχολικού έτους 2017 στα Γυμνάσια όλης της χώρας.
Τι σημαίνει άραγε θεματική εβδομάδα;
Προφανώς κάποιου είδους "αφιερώματος" όπως στις βραδιές της "Κινηματογραφικής Λέσχης" του σοσιαλιστικού μας παρελθόντος μπροστά στην τηλεόραση, για να μας πάρει ο ύπνος με την αρτηριοσκληρωτική (αλλά σίγουρα καλτ) μορφή του Μπακογιανόπουλου.

Πρόκειται για μια «πολύ καινοτόμα ιδέα» του Υπουργείου με την εγκύκλιο να αναφέρει τρεις άξονες: Διατροφή, Εθισμού-Εξαρτήσεων και Έμφυλων Ταυτοτήτων.
Η μεγάλη μου κόρη βρίσκεται στην Α' Γυμνασίου και θα ήθελα, -επειδή με αφορά άμεσα το θέμα- να γράψω μερικά πράγματα.

Πρώτο ερώτημα: Από ποιους;

• Οι εκπαιδευτικοί (παρά την  έλλειψη   ουσιαστικής επιμόρφωσης και στήριξης του διδακτικού τους έργου από το Υπουργείο Παιδείας) έχουν σοβαρή έλλειψη χρόνου για να υλοποιήσουν την ύλη που καλούνται να διδάξουν, πόσω μάλλον να εφαρμόσουν (στα γρήγορα) ένα πρόγραμμα που έχει τρομερή γραφειοκρατία και αφόρητα ελεγχόμενη τυποποίηση (σοβιετικού τύπου) με τρομερή πίεση στα πλαίσια της υποχρεωτικότας.
• Αν χρησιμοποιήσουμε, ως βάση υπόθεσης, την θέση πως ένα από τα μεγαλύτερα δεινά του σύγχρονου σχολείου είναι η υπερβολική εξάρτησή του από την προσωπικότητα του κάθε εκπαιδευτικού (που θα πέσεις, εν συντομία), είναι παραπάνω από βέβαιο πως και αυτό το πρόγραμμα θα αποτύχει. Αλλιώς θα γίνει στην Αμαλιάδα και αλλιώς στο Κιλκίς. Άλλα πράγματα θα πουν στο Πέραμα (υπό το φόβο ίσως και των τραμπούκων απ' έξω) και άλλα στα Χανιά. 

Δεύτερο ερώτημα: Τι ακριβώς θα υλοποιηθεί; 

• Τι  θα διδαχθεί το παιδί μου; Αυτό νομίζω βασανίζει περισσότερο. Ποια ερωτήματα θα του γίνουν; Πόσο θα επηρεάσουν την ευαίσθητη ψυχοσύνθεσή του αυτά τα ερωτήματα; Αν για παράδειγμα ένας άγαρμπος καθηγητής ρωτήσει επικριτικά την κόρη μου για τα κιλά της, πως εκείνη θα το διαχειριστεί; Αν ένας άλλος (της τρίτης ενότητας) θέσει έναν προβληματισμό, π.χ. αν έχει σκεφτεί πως δεν είναι (η προσωπικότητά της) σύμφωνη με το φύλο που γεννήθηκε; 
• Έχουμε κάποια επιστημονική έρευνα που να λέει πως όσοι αμφισβήτησαν τις έμφυλες ταυτότητές τους στην τρυφερή ηλικία των 13 και των 14 έγιναν πιο ευτυχισμένα άτομα; Η μόνη έρευνα που ξέρω είναι αυτή που φέρνει τις Σκανδιναβικές χώρες (ναι, αυτές που έχει αποθεώσει ο ΟΟΣΑ και οι διαγωνισμοί της PISA) πρώτες σε αυτοκτονίες. Ίσως γιατί είναι από τις λίγες στον κόσμο που προωθούν την ιδέα επιλογής φύλου από το νηπιαγωγείο. Ψάξτε στο ίντερνετ τη λέξη «Barnevernet». Όποιοι ξέρουν αγγλικά θα μάθουν ενδιαφέροντα πράγματα.
•  Έρευνες επίσης έχουν δείξει την κυριαρχία της γνώμης των συνομιλήκων στην εφηβία, έναντι των γονιών και των δασκάλων. Έχει κανείς σκεφτεί εκεί στο Υπουργείο πόσο θα πληγώνονταν από ενδεχόμενο bullying οι έφηβοι που θα "ανοίγονταν" σε μια ομάδα συμμαθητών τους; Αποδομούμε έτσι τα στερεότυπα ή τα ενισχύουμε;  

Κλείνω με κάποιες δικές μου σκέψεις:

1. Με αυτά δεν τάσσομαι υπέρ ακραίως φωνών - όπως του Μητροπολίτη Πειραιώς που πιστεύει πως ο Σατανάς θα μας "χωματοποιήσει τις ψυχές"-  ούτε ακροδεξιών στοιχείων που νομίζουν πως τα σχολεία θα μας κάνουν όλους "πούστηδες". Αγαπητά ούγκανα, και να ήθελαν, δε θα μπορούσαν.
2. Έχουν διδαχθεί τα παιδιά Σεξουαλική Αγωγή; Έχουμε ξεκινήσει πρώτα από τα βασικά για να μάθουμε και τις εξαιρέσεις; 
3. Η επιλογή του φύλου του μωρού  έχει εξελιχτεί σε βιομηχανία με τζίρο πολλών εκατομμυρίων ευρώ. Αν λοιπόν δεν έχετε χρήματα να το κάνετε στην αρχή της εγκυμοσύνης, μπορείτε να επανορθώσετε κατά την διάρκεια της σχολικής του ζωής.
4. Δε μου αρέσουν φαινόμενα τύπου Γιακουμάτου στη χώρα μου. Άλλο όμως να διατυπώνει μια μπούρδα ένας ενήλικος κι άλλο να ζητάμε από ανήλικους να πάρουν θέση επί της δικής τους άγνοιας.  
5. Τη χώρα μου δεν την κάνει προοδευτική ή οπισθοδρομική η συζήτηση περί ρευστότητας του φύλου, αλλά μια σοβαρή και εκτεταμένη προσπάθεια ενημέρωσης και ενίσχυσης της έννοιας του Προσώπου. Αυτά έπρεπε να γίνονται στα σχολεία μας, αυτά όμως δεν είναι στη μόδα, ούτε είναι αρεστά από αυτούς που ελέγχουν το κράτος μας.
6. Δεν τα έχω με το Υπουργείο. Δυστυχώς άλλοι αποφασίζουν για την τύχη μας.
7. Τα στερεότυπα δεν απαλείφονται με ερασιτεχνικά τεχνάσματα. Τα έμφυλα στερεότυπα για να  αποδομηθούν θα πρέπει να αντικατασταθούν. Για να ζήσουμε ευτυχισμένοι όλοι δεν αρκεί μια βδομάδα στα Γυμνάσια. Όχι έτσι. Πρέπει να γίνει σοβαρή συζήτηση. 
8. Η κόρη μου δεν πάσχει από Ομοφοβία και Τρανσφοβία. Θα ήθελα πάρα πολύ όμως να κάνετε κάτι για την Μαθηματικοφοβία της και όταν τελειώσετε ασχοληθείτε με την δική μου φροντιστηριοφοβία.
9. Η συνειδησιακή μας ευθύνη μας καλεί να αντιδράσουμε. Όχι με γραφικότητες, αλλά συντονισμένα. Να καλέσουμε ως γονείς να αποσυρθεί το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Εκτός και οι εβδομάδες ευαισθητοποίησης των παιδιών μας συγκρούονται με τα δικά μας χρόνια παντελούς αναισθητοποίησης (λόγω πολιτικής ορθότητας).

Ως τον πυρήνα

Θέλω να φτάσω σ’ όλα

Μέχρι την ουσία

Στην τέχνη μου, στο ψάξιμο του δρόμου,

Στου έρωτα τη σημασία.

Ως την υπόσταση των περασμένων ημερών.

Ως την αξία της στιγμής, του μήνα

Μέχρι τη βάση, ως τις ρίζες,

Κι ως τον πυρήνα.

Το νήμα θέλω πάντα να κρατώ,

Σ’ όλα τα γεγονότα. 

Να ζω, να σκέφτομαι, να αγαπώ

Ν’ ακούω τον παλμό στην κάθε νότα.

Θαυμάσια θα ήταν αν ήμουν ικανός,

Έστω και με σημάδια του λάθους

Να έγραφα μόνο οχτώ σειρές 

Για τις ιδιότητες του πάθους.

Για τις παρανομίες , τις αμαρτίες, 

Τις κούρσες , το κυνηγητό,

Για την απρέπεια στη βιασύνη

Και της πληγής το βογκητό.

Ήχο θα έβαζα στους νόμους των παθών

Με τις χορδές των αισθημάτων,

Με την λαφριά ανάσα

Των πελάγων και ποιημάτων

Θα χάραζα τους στίχους σαν τον κήπο

Με τις σειρές από δέντρα

Οι φλαμουριές θ’ ανθούσαν στη σειρά

Εις φάλαγγα κατ’ άνδρα.

Θα έφερνα στους στίχους την πνοή των λουλουδιών,

Τα χρώματα της χώρας,

Το θέρισμα του χόρτου , το σπαθόχορτο

Και το μπουμπουνητό της μπόρας.

Άλλοτε έτσι ο Σοπέν έδωσε

Ζωντανά μάτια

Λιμνών, πάρκων και νεκροταφείων

Στα μουσικά κομμάτια.

Πετυχημένου θριάμβου

Παιχνίδι, πόνος

Του κόσμου παρηγορητής

Γιατρός ο χρόνος.

Παστερνάκ Μπαρίς, Ως τον πυρήνα 

 

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

Ο Μπαρίς Παστερνάκ (1890-1960) γεννήθηκε στη Μόσχα και έγινε γνωστός ως ποιητής με το έργο του "Αδελφή μου ζωή". Το περίφημο μυθιστόρημά του "Δόκτωρ Ζιβάγκο", που εκδόθηκε το 1957 σε ιταλική μετάφραση, ξεσήκωσε στην πατρίδα του άγρια πολεμική και κριτικές εναντίον του. Έτσι όταν το 1958 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ προτίμησε να το αρνηθεί και έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του σε σχετική απομόνωση.

 

Το θεώρημα του Dilbert

Το θεώρημα του Dilbert

Το θεώρημα λέει ότι, οι φιλόσοφοι, οι δάσκαλοι, οι μηχανικοί, οι λογιστές, οι προγραμματιστές και οι άλλοι επιστήμονες δεν θα μπορέσουν ποτέ να πάρουν μισθούς τόσο υψηλούς όσο τα στελέχη επιχειρήσεων και οι πωλητές. Το θεώρημα μπορεί να αποδειχθεί με μία μαθηματική εξίσωση, η οποία βασίζεται στα τρία παρακάτω αξιώματα : 

ΑΞΙΩΜΑ 1 : Η γνώση είναι Δύναμη ( Γνώση = Ισχύς)
ΑΞΙΩΜΑ 2 : Ο Χρόνος είναι Χρήμα (Χρόνος = Χρήμα)
ΑΞΙΩΜΑ 3 : Ισχύς = Έργο / Χρόνο

Συνεπάγεται λοιπόν ότι :

Γνώση = Έργο/Χρόνο

Και εφόσον Χρόνος = Χρήμα

Έχουμε: Γνώση = Έργο/Χρήμα

Λύνοντας ως προς το Χρήμα, έχουμε: 

Χρήμα = Έργο / Γνώση.

Συνεπώς, καθώς η Γνώση τείνει στο 0, το Χρήμα τείνει στο άπειρο, άσχετα με το παραγόμενο Έργο.
Συμπέρασμα:

Όσα λιγότερα ξέρεις, τόσο περισσότερο χρήμα αποκτάς 

Πηγή

#Beatles_Syriza

 

1. Can't buy me bamies

2. HELP (o ENFIA)

3. Revolution (Yesterday)
4. Don't Let Me Down
5. Here Comes the Elpida (with a lame turtle)
6. All you Need is love (Not money)
7. With A Little Help From My Friends (TROIKA)
8. Let it μπει (μεταναστευτική πολιτική)
9.  You say yes i say no (Δημοψήφισμα)
10. The long and winding road (For anaptyksi)

Μια καταπληκτική εικονογράφηση στο ” Άκου ανθρωπάκο”

 Για εμένα πρόκειται για ένα από τα πιο σημαντικά βιβλία που συνάντησα στη ζωή μου. Μου το σύστησε μια κομμώτρια στα δεκαοχτώ μου και ίσως με έκανε να βάλω το μυαλό μου να δουλέψει λίγο παραπάνω. Για να καταλάβει πως η ζωή στηρίζεται σε τρεις κολώνες μόνο: του έρωτα, της εργασίας και της γνώσης...

Ο καλός γιατρός μας ζητά να κοιτάξουμε με ειλικρίνεια τους εαυτούς μας και να αναλάβουμε την ευθύνη για τις ζωές μας και για το μεγάλο ανεκμετάλλευτο δυναμικό που βρίσκεται στο βάθος της ανθρώπινης φύσης .
Ο εικονογράφος William Steig στην έκδοση του 1974, του  βιβλίου "Άκου ανθρωπάκο", του Βίλχελμ Ράιχ, το διάνθισε με καταπληκτικές εικόνες. Εμείς βρήκαμε τα αποσπάσματα από την αντίστοιχη έκδοση στα στα ελληνικά και σας τις παρουσιάζουμε.

----------------

----------------

----------------

----------------

----------------

----------------

----------------

----------------

----------------

----------------

----------------

----------------

----------------

----------------

----------------

----------------

----------------

----------------

----------------

----------------

----------------

----------------------
Τα  αποσπάσματα είναι από το βιβλίο "Άκου ανθρωπάκο" του Βίλχελμ Ράιχ ενώ τα σκίτσα του εικονογράφου William Steig της έκδοσης του 1974
ΠΗΓΗ: by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Οι Χρυσοί Όρχεις του Περικλή

Μια αναδημοσίευση που αξίζει πιστεύω να διαβαστεί λόγω της πολυφωνίας των σκέψεων.
Ας κρατήσει ο καθένας το συμπέρασμα και την άποψη που του ταιριάζει περισσότερο.Γιατί η αλήθεια έχει πολλά πρόσωπα.
Το τελευταίο σκέλος σηκώνει διχογνωμία σίγουρα για πολλούς, άλλωστε και σε ποιον δεν αρέσει η Ακρόπολη των Αθηνών;
Όσο για τον τίτλο χίλια συγγνώμη άλλα έτσι έχει ονομαστεί.

"Τις προάλλες βρέθηκα τυχαία στο καφέ του Μουσείου της Ακρόπολης, στο μπαλκόνι, διαβάζοντας στο tablet μου Θουκυδίδη. Τις διαπραγματεύσεις μεταξύ Αθηναίων και Μηλίων κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου. Οι Μήλιοι παρέμεναν ουδέτεροι στον Πόλεμο που είχε ξεσπάσει μεταξύ Σπάρτης και Αθήνας και δεν ήθελαν να ενταχθούν στην Αθηναϊκή Συμμαχία. Η Αθηναϊκή Συμμαχία ήταν μία πολιτική και στρατιωτική ένωση περίπου 150 αρχαίων ελληνικών πόλεων-κρατών, υπό την κηδεμονία της πόλης των Αθηνών, που είχε ως στόχο την αντιμετώπιση της περσικής απειλής.

Οι Αθηναίοι λοιπόν, εκθέτουν μια σειρά επιχειρημάτων για να αποδείξουν πως είναι ορθό και προς το συμφέρον της Μήλου να ενταχθεί στην Αθηναϊκή Συμμαχία, όπως μετονομάστηκε η Δηλιακή Συμμαχία όταν ο Περικλής μετέφερε το συμμαχικό ταμείο στην Αθήνα. Οι Μήλιοι επιχειρηματολογούν θεωρώντας πως όχι μόνο δεν είναι ορθό να ενταχθούν, αλλά δεν είναι καν προς το συμφέρον τους. Οι Αθηναίοι ανακοινώνουν πως αν δεν ενταχθούν στη Συμμαχία θα τους κάψουν, και οι Μήλιοι απαντούν πως δεν θα υποκύψουν στην απειλή και πως έχουν δίκιο να αποφασίζουν έτσι.

Τότε οι Αθηναίοι λένε το αξεπέραστο: «Δεν αρκεί να έχεις δίκιο, πρέπει να έχεις και τη δύναμη να το υπερασπιστείς«. Σκότωσαν, λοιπόν, όλους τους άντρες, ενώ πούλησαν ως δούλους όλες τις γυναίκες και τα παιδιά. Όπου δεν πίπτει Λόγος πίπτει ράβδος, δηλαδή. Οποίος δεν είναι μαζί μας είναι εχθρός μας. Ορίστε: Δημοκρατία και Λόγος στην πράξη. Ήπια άλλη μια γουλιά από τον καφέ μου κοιτάζοντας τον Παρθενώνα, άφησα κάτω το tablet και ξεκίνησα να στρίβω τσιγάρο, απολαμβάνοντας τον ήλιο που μου ζέσταινε το πρόσωπο.

Εξακολουθώντας να κοιτάζω τον «ιερό» βράχο και τους γερανούς για την αναστήλωση του Παρθενώνα, μου ήρθε στο μυαλό το βίντεο που παρήγγειλε το Μουσείο της Ακρόπολης στον Γαβρά για την ιστορία του Παρθενώνα, και τελικά την προσπάθεια λογοκρισίας αυτού του βίντεο. Στο ελληνικό ιερατείο και τους Έλληνες πολιτικούς δεν άρεσαν όλες οι -ιστορικά τεκμηριωμένες- αναπαραστάσεις του βίντεο. Πιο συγκεκριμένα, δεν τους άρεσε καθόλου η αναπαράσταση των Χριστιανών που έσπαγαν τις αρχαιοελληνικές μαρμάρινες ψωλές από τα γλυπτά που σήμερα βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο.

Σκέφτηκα την αγεφύρωτη αισθητική, ηθική και πολιτισμική άβυσσο που χωρίζει την Αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία με τον Χριστιανισμό [3] μια Ιουδαϊκή αίρεση, που κι αυτός ακόμα ο απόστολος Παύλος καταδίωκε φανατικά, μέχρι να του αναθέσει, σε όραμα, ο ίδιος ο Χριστός -αυτοπροσώπως- να κηρύξει τον Λόγο Του στην Οικουμένη. Έτσι έφτασε και στην Αθήνα. Οι Αθηναίοι Στωικοί και Επικούρειοι αφού τον άκουσαν με προσοχή, τον πήγαν στον Άρειο Πάγο για να δικαστεί επειδή «κήρυττε ξένα δαιμόνια». Όταν όμως ο Παύλος άρχισε να μιλάει για ανάσταση νεκρών, οι φιλόσοφοι, που με δυσκολία συγκρατούσαν πια τα γέλια τους, απάλλαξαν τον Παύλο από τις κατηγορίες -λόγω βλακείας- και έτσι ο Saul ή Paulus ή Παύλος συνέχισε το θεάρεστο έργο του: να μπολιάσει τον Ελληνορωμαϊκό πολιτισμό με τον ανατολίτικο σκοταδισμό των αποκαλυπτικών μονοθεϊστικών οραμάτων του Αβραάμ.

Τις σκέψεις μου διακόπτει μια έντονη συζήτηση που διεξάγεται στο διπλανό τραπέζι. Ένας τύπος με ξυρισμένο κεφάλι μιλάει Γαλλικά, ενώ ένας σοβαρός τύπος με πίπα του απαντάει στα Αγγλικά με κλασική βρετανική προφορά. Ο τρίτος της παρέας, που μοιάζει με βαλκάνιο και έχει κι αυτός ξυρισμένο το κεφάλι, σχολιάζει άλλοτε στα Γαλλικά και άλλοτε στα Αγγλικά. Γυρίζω και ξαναπιάνω το tablet μου και συνεχίσω το διάβασμα. Η συζήτησή τους, από ότι πιάνει το αυτί μου, έχει να κάνει με την «Nature Humaine», την «Human Nature».

-»Την Ανθρώπινη Φύση; Ποια ανθρώπινη φύση; Εννοείς, φυσικά, την ανθρώπινη φύση όπως την καταλαβαίνουμε σήμερα, όχι ΤΗΝ ανθρώπινη φύση όπως ήταν και θα είναι στον αιώνα τον άπαντα…», προσθέτει σε άπταιστα ελληνικά ο τρίτος της παρέας, και γυρίζω απότομα και τους κοιτάω. Νιώθω σαν να παίζω σε ταινία του Jean-Luc Godard. Από την αμηχανία μου, και για να κρύψω την έκπληξή μου, πίνω άλλη μια γουλιά καφέ και ξαναρχίζω να στρίβω το τσιγάρο που είχα αφήσει νωρίτερα άστριφτο.

Ο τύπος που μίλησε ελληνικά μου είναι γνωστός, αλλά δεν μπορεί να είναι αυτός που νομίζω. Μπαίνω στο google. Πατάω «images». Πληκτρολογώ «Κορνήλιος Καστοριάδης». Με πιάνει ταχυπαλμία. Ο ένας είναι όντως ο Καστοριάδης. Τότε, ο άλλος ξυρισμένος πρέπει να είναι ο Michel Foucault. Πληκτρολογώ «Foucault», αν και είμαι σίγουρος, και στη συνέχεια γράφω «Bertrand Russell». Απίστευτο. [1-2] Στο διπλανό τραπέζι κάθεται ο Καστοριάδης, ο Russell και ο Foucault και πίνουν ούζα. Κι επειδή στο Μουσείο της Ακρόπολης δεν σερβίρεται μεζές, έχουν πάρει σαντουϊτσάκια και τα έχουν κόψει σε μικρά κομματάκια. Και έχουν πιεί πολλά καραφάκια ούζο.

Κοιτάζω στα άλλα τραπέζια μήπως υπάρχουν κι εκεί εκπλήξεις. Άγνωστα πρόσωπα. Δίπλα, κολλητά στο τραπέζι των φιλοσόφων, είναι ένα τραπέζι με τρείς παππούδες που πίνουν αργά το νερωμένο κρασί τους, ενώ ο ένας από αυτούς -που μοιάζει με άστεγο- τρώει κάτι αποξηραμένα σύκα. Πιο πέρα δύο τραπέζια ενωμένα με πιτσιρικάδες τουρίστες που πίνουν αναψυκτικά -όλοι online- τραβάνε βίντεο και φωτογραφίες και τα ανεβάζουν στο facebook. Παραδίπλα, τρία τραπέζια με μαμάδες που πίνουν fredo, ενώ τα βαριεστημένα παιδιά τους γκρινιάζουν να φύγουν, και στη γωνία ένα ζευγάρι χιπστεράδων που διαβάζουν μαζί την Athens Voice και πίνουν ζεστό τσάι καλοκαιριάτικα.

Ο Russell, που τον έχει χτυπήσει λίγο το ούζο, ανεβάζει την ένταση: «Όλα αυτά είναι μπούρδες. Αυτό που θέλουν οι άνθρωποι είναι να αποκτούν δύναμη και να γίνονται όλο και πιο ισχυροί. Αυτό ήθελαν πάντα και αυτό θα θέλουν πάντα. Είναι μέσα στην ανθρώπινη φύση. Ο ανθρώπινος πολιτισμός προόδευσε ακριβώς επειδή οι άνθρωποι ανταγωνίζονται για δύναμη».

-»Δεν ήταν πάντα έτσι» πετιέται όρθιος ο Καστοριάδης, «η Αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία αποτελεί ένα παράδειγμα όπου τη δύναμη και την εξουσία την κατείχε το σύνολο των πολιτών και όχι κάποια συγκεκριμένα πρόσωπα. Άρα υπάρχουν παραδείγματα πως η ανθρώπινη φύση μπορεί και να αλλάξει. Δεν είναι κάτι σταθερό». Ο Καστοριάδης γυρίζει λίγο εκνευρισμένος στον Foucault: «Κι εσύ σταμάτα να χασκογελάς και υπερασπίσου με! Αφού συμφωνείς!»

-»Κορνήλιε, μην τρελαίνεσαι, σίγουρα δεν συμφωνώ με τον Βρετανό φίλο μας, αλλά κι εσύ όπως κι αυτός, για να περιγράψετε την ανθρώπινη φύση χρησιμοποιείτε τις λέξεις και τις έννοιες του πολιτισμού εντός του οποίου ανατραφήκατε, οπότε ό,τι λέτε εμπεριέχει αυθαίρετα την παραδοχή πως υπάρχει κάτι που ονομάζεται «ανθρώπινη φύση» και πως είναι δυνατόν να προσδιοριστεί κιόλας με λέξεις. Όσο για την Αθηναϊκή Δημοκρατία για την οποία μιλάς, αυτή αποτελεί φάρο και παράδειγμα ανθρώπινης φύσης προς μίμηση, μόνο στη φαντασία σου. Συμβουλέψου λίγο τον Θουκυδίδη».

Ο Καστοριάδης κάθεται σκεφτικός, γυρίζει προς το διπλανό τραπέζι και κοιτάζει στα μάτια έναν από τους παππούδες. Κι ενώ σκέφτομαι να του δώσω το tablet μου να διαβάσει Θουκυδίδη, ο παππούς από δίπλα, μετά από μια μεγάλη παύση, σηκώνεται όρθιος: «Κορνήλιε, έχει δίκιο ο Michel. Όταν έγραψα την ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου, [4] [5] ξεκαθάρισα πως αυτά τα εξιστορώ γιατί θα ξαναγίνουν. Και θα ξαναγίνουν γιατί αυτή είναι η φύση του ανθρώπου. Γιατί το ζητούμενο, ακόμα και στην Αθηναϊκή Δημοκρατία, ήταν η δύναμη και η εξουσία».

-»Ε, δεν συμφωνείς μαζί μου, με τον Russell συμφωνείς. Δεν κατάλαβες τι είπα», λέει χαμογελώντας ο Foucault, ενώ ο Καστοριάδης ξαναπαίρνει –φωνάζοντας- τον λόγο: -»Θουκυδίδη, στην Αθηναϊκή Δημοκρατία δεν συνέβαιναν αυτά που συμβαίνουν στις σημερινές φιλελεύθερες ολιγαρχίες που αυτοαποκαλούνται Δημοκρατίες. Οι Αθηναίοι πολίτες αποφάσιζαν όλοι μαζί. Τι είναι αυτά που λες;»

-»Ξέρεις καλύτερα από εμένα;» ξεσπά ο Θουκυδίδης, ενώ κινείται δείχνοντας την Ακρόπολη. «Όλα αυτά που βλέπεις απέναντι χτίστηκαν με τα λεφτά του συμμαχικού ταμείου. Χωρίς να ρωτηθούν οι σύμμαχοι. Κι οι περισσότεροι είχαν ενταχθεί στην Αθηναϊκή Συμμαχία μετά από εκβιασμό της Αθήνας. Ή μπαίνεις στη συμμαχία και πληρώνεις ή σε σφάζω. Και η κατασκευή της Ακρόπολης ανατέθηκε σε αυτούς που αναλάμβαναν πάντα όλα τα μεγάλα έργα».

-»Στον Μπόμπολα και τον Βωβό;» πετάγομαι εγώ αυθόρμητα, και όσοι μιλάνε ελληνικά σκάνε στα γέλια.

-»Μάλιστα κύριε!», συνεχίζει ακόμα πιο δυνατά ο Θουκυδίδης. «Στους Μπόμπολες και τους Βωβούς της εποχής. Στον Φειδία, τον Ικτίνο και τον Καλλικράτη. Αυτοί αναλάμβαναν όλα τα μεγάλα έργα της εποχής, με απευθείας ανάθεση από τον Περικλή. Και μετά ο Φειδίας έφαγε και μέρος από το χρυσάφι που του δόθηκε για να φτιάξει το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Παρθένου Αθηνάς».

-»Αυτό δεν αποδείχτηκε ποτέ» πετιέται κι άλλος παππούς: «Είχα φτιάξει το χρυσό ένδυμα της Παρθένου με τέτοιο τρόπο ώστε μπορούσε να αποσυναρμολογηθεί, και όταν ζυγίστηκε, βρέθηκε το βάρος ίσο με το αρχικό χρυσάφι που μου έδωσαν».

-»Αυτό συνέβη επειδή δεν ήταν εκεί ο Αρχιμήδης», προσθέτει χαμογελώντας αινιγματικά ο Russell και ρουφάει την πίπα του. «Αν ήταν εκεί ο Αρχιμήδης δεν θα ζύγιζε απλώς το μέταλλο του ενδύματος, αλλά θα κατάφερνε να υπολογίσει και τον όγκο του, και μετά θα ξέραμε αν ήταν νοθευμένο ή καθαρό χρυσάφι. Κι αν δεν κάνω λάθος, και στην Ολυμπία που πήγες μετά, πάλι κατηγορήθηκες πως έφαγες από το χρυσάφι για το άγαλμα του Δία».

-»Και στην Αθήνα καταδικάστηκε τελικά» προσθέτει ο Θουκυδίδης, «επειδή έφτιαξε τη φάτσα του, και τη φάτσα του Περικλή πάνω στην ασπίδα της Θεάς Αθηνάς».

-»Όπως και ο Βωβός, που στις ταράτσες των κτιρίων του γράφει με τεράστια γράμματα το όνομά του», πετιέμαι πάλι.

-»Βλέπεις; Πάντα έτσι ήταν τα πράγματα Κορνήλιε» καταλήγει ο Russell.


Τα πνεύματα ηρεμούν και όλοι ξαναγυρίζουμε σε αυτό που κάναμε, ενώ ο Φειδίας φεύγει εκνευρισμένος, πετώντας ένα χρυσό νόμισμα στο τραπέζι. Μετά από μια σύντομη παύση ο Καστοριάδης δεν κρατιέται: «Ωραία, ας το θέσω αλλιώς: Αν είναι να αλλάξουν τα πράγματα, τότε χρειάζεται να υπάρξει μια άλλη ανθρώπινη φύση, ένας άλλος τύπος ανθρώπου, ακόμα κι αν δεν πιστεύουμε πως έχει υπάρξει ποτέ πριν. Χρειαζόμαστε έναν νέο ανθρωπότυπο. Έναν άλλον άνθρωπο».

-»Σε αυτό δεν διαφωνώ καθόλου» λέει ο Foucault. «Απλώς δεν είμαι καθόλου σίγουρος πως μπορούμε να τον περιγράψουμε ή έστω να τον φανταστούμε αυτόν τον άνθρωπο. Και συνεπώς δεν ξέρουμε προς τα πού να κινηθούμε για να βρούμε τον άνθρωπο. Αν ήταν τόσο εύκολο θα τον είχε βρει και ο Διογένης».

Η ομήγυρις τσουγκρίζει τα ούζα, και γυρνάει και κάνει «στην υγειά μας» και στους παππούδες. Οι δύο εναπομείναντες παππούδες σηκώνουν τα ποτήρια τους και πίνουν κι αυτοί από το κρασί τους.

Ο παππούς που είναι ντυμένος σαν άστεγος, αφού πιει το κρασί του, χώνει τα τελευταία αποξηραμένα σύκα στην τσέπη του, πίνει και το κρασί από το ποτήρι του Φειδία που έφυγε, και σηκώνεται να φύγει κι αυτός με τη σειρά του.

-»Έλα ρε Διογένη, [6] [7] μην είσαι έτσι. Πες κάτι κι εσύ. Κάνε μας έναν επίλογο» λέει ο Θουκυδίδης κλείνοντας το μάτι στους υπόλοιπους.

-»Δεν είμαι κλόουν να πω ατάκες να γελάσετε. Δεν καταλήξατε πουθενά, αποδεχτήκατε πως δεν υπάρχει άνθρωπος, και το γεγονός αυτό το βλέπετε μόνο σαν ένα ενδιαφέρον θέμα συζήτησης. Γράφετε βιβλία, δίνετε διαλέξεις, διδάσκετε στα πανεπιστήμια, σας χειροκροτούν, θα διαβάζουν τα βιβλία σας στους αιώνες, όπως του κυρ Θουκυδίδη από ‘δω, κι από κει και πέρα όλα τα άλλα είναι λόγια. Κι εσύ Καστοριάδη, που μου είσαι και ο πιο συμπαθής, θυμήσου πως ο Περικλής έκανε πιο αυστηρούς τους όρους για να θεωρείται κάποιος πολίτης.

Κι απαγορευόταν σε όποιον δεν είναι πολίτης να έχει περιουσία. Κι έπαιρνε τα λεφτά των συμμάχων και έδινε μισθό στους πολίτες για να ψηφίσουν. Κι έβαλε εισιτήριο στα θέατρα για να μην τα χορηγούν οι πλούσιοι. Μάθε λοιπόν, πως όποια Δημοκρατία και να υπάρχει, άμεση, αντιπροσωπευτική, ιμπεριαλιστική ή εντελώς κάλπικη, πάντα θα υπάρχουν οι εχθροί, οι «σύμμαχοι», οι γυναίκες, οι μέτοικοι και οι δούλοι που δεν θα μετέχουν ποτέ στις αποφάσεις. Πάντα οι πλούσιες μικρές μειοψηφίες θα παίρνουν τις αποφάσεις.

Και αν υπάρχουν και άνθρωποι σαν κι εμένα, που ζούνε και μιλάνε ελεύθερα, που δεν έχουν ανάγκη την αποδοχή των αρχόντων ή των διανοούμενων, τότε αυτοί χαρακτηρίζονται λαϊκιστές και γραφικοί. Κι από τα λόγια τους μένουν στην ιστορία μόνο τα τσιτάτα και οι έξυπνες ατάκες, για να εστιάζουν οι άνθρωποι στις ατάκες και όχι στην ουσία. Γιατί η ιστορία γράφεται από τους νικητές, όπως τους βολεύει. Κι έτσι οι εξουσιαστές δεν καθορίζουν μόνο το μέλλον αλλά και το παρελθόν. Το παρελθόν δεν είναι αυτά τα αγάλματα που φυλάτε ως κόρη οφθαλμού μέσα σε αυτό το μουσείο.

Η Ακρόπολη είναι ένα μνημείο που χτίστηκε για να σας υποβάλει την ιδέα ενός κύρους και μιας αίγλης που δεν υπήρξε. Χτίστηκε με τα λεφτά των «συμμάχων» και με τη δουλειά των δούλων και των μετοίκων. Το μόνο που υπήρξε ήταν πόλεμοι, δουλεία και αίμα. Αυτό που ξεχνάτε, είναι πως τα μνημεία κτίζονται όταν δεν υπάρχει ουσία. Όσο μεγαλύτερο το μνημείο τόσο μεγαλύτερο το κενό. Όπως αν υπήρχαν Θεοί δεν θα είχαν ανάγκη να πείσουν για τη μεγαλοπρέπειά τους μέσω τεράστιων ναών, έτσι κι οι άνθρωποι αν είχαν μεγαλείο δεν θα έκτιζαν θεόρατα μνημεία με κλεψιμαίικα λεφτά για να διαφημίσουν το υποτιθέμενο μεγαλείο τους. Η Ακρόπολη είναι η ταφόπλακα ενός άλλου πολιτισμού που θα μπορούσε να υπάρξει. Κάτω από την Ακρόπολη είναι θαμμένος ο άνθρωπος που ψάχνεις κύριε Καστοριάδη».



Διογένης ο σκύλος

πηγή
http://diogenisoskilos.blogspot.gr/2014/03/blog-post.html

Χρέος - Τόλης Νικηφόρου

Χρέος (από την ποιητική συλλογή ΑΝΑΡΧΙΚΑ1979)

χρωστάμε μόνον

σε κείνους που πολύ αγάπησαν
και ζήσανε την πίκρα
χρωστάμε μόνον
σε κείνους που πολύ αγωνίστηκαν
και ζήσανε την ήττα
χρωστάμε μόνον
σε κείνους που πολύ ονειρεύτηκαν
και ζήσανε τον εφιάλτη
χρωστάμε μόνον
σε κείνους που περιφρονήσανε τον θάνατο
και πέθαναν
και είναι νεκροί
κι ανθίζουν
και μυρώνουνε το χώμα
 
χρωστάμε μόνον
το φως του κόσμου

Αστυνομικός που σκότωσε τον σκύλο, αθώος! Έγχρωμος ιδιοκτήτης σκύλου,ένοχος! Δικαιοσύνη,απούσα!

Το video είναι μάλλον αδύνατον να μην το έχεις δει μέχρι τώρα… Από χθες έχει κάνει τον γύρο του κόσμου και έχει προκαλέσει αντιδράσεις και πολλά σχόλια. 5.300.000 χτυπήματα στο Youtube και πολλά σχόλια … O ιδιοκτήτης του Ροτβάιλερ τραβάει με το κινητό του μια αστυνομική επιχείρηση. Σημειώστε ότι δεν είναι ο μόνος αλλά αρκετοί που είχαν μαζευτεί στην γειτονιά της Καλιφόρνια, τραβούσαν επίσης video. Ξαφνικά δύο από τους Αστυνομικούς αποφασίζουν να συλλάβουν τον άνδρα επειδή τραβάει video και του κάνουν νόημα να μείνει στην θέση του. Ο άντρας βάζει τον σκύλο στο αυτοκίνητο και επιστρέφει για να συλληφθεί. Κάπου εκεί τρώει και μια γροθιά…έτσι για το γαμώτο. Το σκυλί αγριεύει και πηδάει έξω από το αυτοκίνητο για να προστατέψει το αφεντικό του. Γαυγίζει άγρια προς το μέρος των αστυνομικών και τότε δέχεται 4 σφαίρες εν ψυχρώ. Έτσι απλά…

Προσοχή!!! Το video είναι αρκετά σκληρό.

Αν επιθυμείς να διεξαχθεί έρευνα με βάση τις μαρτυρίες και απόλυση του, μπορείς να υπογράψεις στο παγκόσμιο διαδικτυακό κίνημα εδώ.
Σύμφωνα με την huffingtonpost ο ιδιοκτήτης του σκύλου κατηγορείται για 6 κακουργήματα! 
Πηγή

Το ψεύτικο ρητό του Ισοκράτη για την «αυτοκαταστροφή της δημοκρατίας»

Αφορμή για το σημερινό post είναι μια φωτογραφία που βρήκα δημοσιευμένη στο twitter και αποδεικνύει πως όταν δεν είσαι διαβασμένος, είναι πολύ εύκολο να "ανεβάζεις" μπούρδες. Φυσικά το ρητό της φωτογραφίας δεν ανήκει στον Σωκράτη, αλλά ούτε και στον Ισοκράτη, όπως πολύ ωραία μας πληροφορεί το Blog του αγαπητού Νίκου Σαραντάκου, απ' όπου και αναδημοσιεύουμε. Γράφει λοιπόν τον Δεκέμβρη του '08:

Κάποια ελληνοαμερικάνικη οργάνωση μ’ έχει βάλει στον κατάλογο παραληπτών της και μου στέλνει (όχι μόνο σε μένα, βέβαια) ταχτικά μηνύματα, ως επί το πλείστον εθνικιστικά. Σήμερα, τέσσερις μέρες μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, πήρα από την οργάνωση αυτή ένα μήνυμα με τον ανορθόγραφο τίτλο «Τάδε έφει Ισοκράτης» και το εξής περιεχόμενο:

Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται, διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα,  την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία

Κατά σύμπτωση, το ίδιο μήνυμα το είχα πάρει κι από μια εγχώρια ταχυδρομική λίστα, και απ' ό,τι είδα κυκλοφορεί πολύ στο Διαδίκτυο τις τελευταίες μέρες, με αφορμή την εξέγερση των παιδιών που τα έλεγαν αλήτες.

Δεν θα επεκταθώ στη γνώμη μου για τη δολοφονία και για όσα την ακολούθησαν. Θα ασχοληθώ με κάτι δευτερεύον, με το ρητό του Ισοκράτη, ή μάλλον με το δήθεν ρητό του Ισοκράτη που πλασάρουν αυτές τις μέρες πολλοί, άλλοι καλοπροαίρετοι και άλλοι ελλαδέμπορες. Πριν συνεχίσω, να ομολογήσω ότι το εύρημα δεν είναι δικό μου· ναι μεν εγώ είχα ψυλλιαστεί ότι η φράση «η δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται» ακούγεται πολύ μοντέρνα, αλλά πριν ανοίξω τα κιτάπια μου με πρόλαβε (εκμεταλλευόμενος και τη διαφορά της ώρας) ο φίλος Ηλίας από την Καλιφόρνια, που σ’ αυτόν ανήκει ο έπαινος.

Διότι, βλέπετε, ο Ισοκράτης δεν είπε αυτό που έβαλαν στο στόμα του οι πλασιέδες της ελληνοφροσύνης. Το απόσπασμα είναι από τον Αρεοπαγιτικό λόγο του και έχει στο πρωτότυπο ως εξής (ζητώ συγνώμη για το πολυτονικό):

Οἱ γὰρ κατ' ἐκεῖνον τὸν χρόνον τὴν πόλιν διοικοῦντες κατεστήσαντο πολιτείαν οὐκ ὀνόματι μὲν τῷ κοινοτάτῳ καὶ πραοτάτῳ προσαγορευομένην, ἐπὶ δὲ τῶν πράξεων οὐ τοιαύτην τοῖς ἐντυγχάνουσι φαινομένην, οὐδ' ἣ τοῦτον τὸν τρόπον ἐπαίδευε τοὺς πολίτας ὥσθ' ἡγεῖσθαι τὴν μὲν ἀκολασίαν δημοκρατίαν, τὴν δὲ παρανομίαν ἐλευθερίαν, τὴν δὲ παρρησίαν ἰσονομίαν, τὴν δ' ἐξουσίαν τοῦ ταῦτα ποιεῖν εὐδαιμονίαν, ἀλλὰ μισοῦσα καὶ κολάζουσα τοὺς τοιούτους βελτίους καὶ σωφρονεστέρους ἅπαντας τοὺς πολίτας ἐποίησεν.

Φυσικά, μετάφραση δεν μας χρειάζεται διότι όλοι εμείς οι Έλληνες την έχουμε μία και ενιαία και τρισχιλιετή. Επειδή όμως μπορεί να περάσει και κανείς αλλοδαπός που δεν μετέχει της ημετέρας παιδείας, μεταφράζω πρόχειρα το απόσπασμα:

Διότι εκείνοι που διοικούσαν την πόλη τότε (ενν. στην εποχή του Σόλωνα και του Κλεισθένη), δεν δημιούργησαν ένα πολίτευμα το οποίο μόνο κατ’ όνομα να θεωρείται το πιο φιλελεύθερο και το πιο πράο από όλα, ενώ στην πράξη να εμφανίζεται διαφορετικό σε όσους το ζουν· ούτε ένα πολίτευμα που να εκπαιδεύει τους πολίτες έτσι ώστε να θεωρούν δημοκρατία την ασυδοσία, ελευθερία την παρανομία, ισονομία την αναίδεια και ευδαιμονία την εξουσία του καθενός να κάνει ό,τι θέλει, αλλά ένα πολίτευμα το οποίο, δείχνοντας την απέχθειά του για όσους τα έκαναν αυτά και τιμωρώντας τους, έκανε όλους τους πολίτες καλύτερους και πιο μυαλωμένους.

Μ’ άλλα λόγια, ο Ισοκράτης δεν μίλησε για «δημοκρατία που αυτοκαταστρέφεται». Αυτό είναι προϊόν ερμηνείας, για να μην πω προϊόν φαντασίας. Όπως προϊόν φαντασίας, που καμιά σχέση δεν έχει με το πραγματικό ρητό του Ισοκράτη, είναι και η ατάκα ότι η δημοκρατία «κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας». Για άλλη μια φορά, οι ελληναράδες χρησιμοποιούν τους αρχαίους όπως ο μεθυσμένος τον φανοστάτη: όχι για να φωτίσουν το δρόμο τους, αλλά για δεκανίκι που θα στηρίξει τα σαθρά τους επιχειρήματα.

 Υστερόγραφο: Μόλις είχα αναρτήσει το κείμενο και μια καλή φίλη με διορθώνει· ο Ισοκράτης-μαϊμού δεν κυκλοφορεί απλώς στο Διαδίκτυο, παρά τον δημοσίεψε πρωτοσέλιδο, με κάτι γραμματάρες να, και μάλιστα σε μαύρο φόντο, μια υποτιθέμενη σοβαρή εφημερίδα σαν τον Ελεύθερο Τύπο. Και για του λόγου το αληθές:

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΕ ΛΕΥΚΑ-ΑΚΥΡΑ-ΑΠΟΧΗ

Ε

Επειδή ακούμε πολλά τώρα τελευταία,αποφάσισα να το ψάξω λίγο:

 

1) ΔΕΝ ισχύουν τα περί διάλυσης της Βουλής αν τα λευκά ή αποχή είναι πάνω από 50%!

Το σίγουρο είναι, ότι αν το σύνολο των λευκών ήταν 99,99% και πήγαινε μόνο ο κ.Παπανδρέου για παράδειγμα να ψηφίσει το κόμμα του, τότε θα συγκέντρωνε το 100% των έγκυρων ψήφων και το κόμμα του θα λάμβανε ΚΑΙ τις 300 έδρες της βουλής!!! 2) Τα λευκά προσμετρώνται στα άκυρα, με νόμο του 2006!!!!
Σύμφωνα με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, η Λευκή ψήφος πλέον αθροίζεται και συν-προσμετρείται με τα Ακυρα.
Δεν υπάρχει πιο ξεκάθαρη διατύπωση στο Φύλλο εφημερίδας της Κυβέρνησης (ΦΕΚ) της 7ης Φεβρουαρίου 2006, στο οποίο αναφέρεται ο νέος εκλογικός νόμος.
Πρόκειται για τον εκλογικό νόμο 3434/2006 (νόμος Παυλόπουλου), στο Αρθρο 1, του οποίου αναφέρεται ρητά ότι «τα λευκά ψηφοδέλτια ΔΕΝπροσμετρούνται στα έγκυρα».
3) Με το σύστημα αυτό, αν το πρώτο κόμμα πάρει μόνο το 15% από το σύνολο του εκλογικού σώματος, τότε, με αποχή στο 50%, το ποσοστό του πάει στο…30%! και αν έχουμε και 20% λευκά από αυτούς που ψήφισαν, τότε βγαίνει με αυτοδυναμία!!!
4) Η ΑΠΟΧΗ-ΛΕΥΚΑ-ΑΚΥΡΑ ΕΥΝΟΟΥΝ ΤΟ 1ο ΚΟΜΜΑ!!!!
http://soundcloud.com/elegr/katrougalosapoxiakiraleuka


Στο Ελληνικό Κοινοβούλιο
Στην Ελλάδα η λευκή ψήφος αποκλείστηκε από το σύστημα κοινοβουλευτικής κατανομής (δεν προσμετράται στο σύνολο και μπαίνει στην ίδια κατηγορία με την άκυρη κατά τον υπολογισμό) με τον νόμο 3434 του 2006, πιθανόν για την διευκόλυνση του σχηματισμού κυβέρνησης πλειοψηφίας. Προηγούμενα, το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο είχε κρίνει αντισυνταγματική μια τέτοια κίνηση με την απόφαση 12/2005, θεωρώντας ότι η ρίψη λευκής ψήφου είναι εξάσκηση του εκλογικού δικαιώματος. Η απόφαση αυτή ήρθε πάντως σε αντίθεση με αποφάσεις του ίδιου του ΑΕΔ αλλά και του Συμβουλίου της Επικρατείας, με τις οποίες η μη προσμέτρηση των λευκών κατά την εξεύρεση του εκλογικού μέτρου είχε κριθεί συνταγματική^[1].
Συνεπώς, προς το παρόν η λευκή ψήφος δεν προσμετράται και αντιμετωπίζεται παρόμοια με την άκυρη κατά την κατανομή κοινοβουλευτικών εδρών. Παρόλα αυτά, στα εκλογικά κέντρα προσμετράται σαν ξεχωριστό στατιστικό στοιχείο.
http://el.wikipedia.org:80/wiki/Λευκή_ψήφος

Τι συμβαίνει μέσα σ'ένα λεπτό στο ίντερνετ

Πηγή

Το νέο μνημόνιο

ΜΝΗΜΟΝΙΟ 2

Διαβάστε ΕΔΩ το νέο μνημόνιο. Έτσι δεν θα έχετε καμία δικαιολογία όπως δεν διάβασα, δεν κατάλαβα, δεν μου το έδωσαν να το μελετήσω. Το κείμενο είναι στα αγγλικά. Παραθέτουμε όμως τα κύρια σημεία του και στα ελληνικά, όπως δημοσιεύθηκαν στο ΒΗΜΑ. Όμως ΠΡΕΠΕΙ να διαβάσετε και το αγγλικό κείμενο, επειδή οι λεπτομέρειες είναι ανατριχιαστικές. 

Με τον σχολιασμό του έγκριτου δημοσιογράφου Γιάννη Μπογιόπουλου από την Ελευθεροτυπία, έτσι όπως το σχολίασε στο twitter

1. Σελ.9 "θα μεταβιβάσουμε από τ υπουργικό στο διοικητικό επίπεδο[...]τον έλεγχο[...]επιχειρηματικών δραστηριοτήτων" Επιχειρηση είναι η Εφορία;
2. Η μετάφραση του Μνημονίου είναι απίστευτη. Αγνοεί μια κεντρική υπηρεσία του ελληνικού κράτους και μάλιστα κομβική για τα έσοδα!!! 
3. "Εως το τέλος Μαρτίου 2012 το αρχηγείο GSTC...". GCTC είναι η Γενική Γραμματεία Φορολογικών και Τελωνειακών Θεμάτων. Ούτε ο μεταφραστής δεν το ήξερε!!!! 
4. Σελ.9 "Σκοπεύουμε να κλείσουμε ένα σύνολο 200 υποχρησιμοποιούμενων τοπικών εφοριών" Της Μυκόνου, π.χ.;
5. Σελ.8 "Καθιέρωση επιτελικών μονάδων κλειδί" :))
6. "να δημιουργηθεί μια διοίκηση ανεξάρτητη αλλά με υποχρέωση λογοδοσίας [... σε] ένα ισχυρό αρχηγείο" Να δεις πως το λένε, υπουργείο; 
7. Σελ.8 "Εως το τέλος Σεπτεμβρίου θα ετοιμάσουμε ένα πλήρες σχέδιο κατά της διαφθοράς" Μη βιάζεστε, ας κόψουμε πρώτα μισθούς
8. Σελ 7 παρ. 10 Η μετάφραση από τα αγγλικά μπέρδεψε 325 εκατ. με 325 δισ. Αλλά δεν πειράζει, θα το ψηφίσουν κι αυτό!
9. Σελ.7 "Πρόθεσή μας είναι να διατηρήσουμε το σχετικό φορολογικό βάρος από τους έμμεσους φόρους" Που και πιο άδικοι είναι κ υψηλότεροι από ΕΕ
10. Σελ5 "την επέκταση της κάλυψης των φαρμάκων για τα οποία ισχύει η συμμετοχή" Κακή μετάφραση. Εννοεί μεγαλύτερη συμμετοχή ασφαλισμένων. Με άλλα λόγια. Και θα παίρνεις λιγότερο μισθό (αν παίρνεις) και θα πληρώνεις περισσότερα για φάρμακα.
11. Σελ3: "το δημόσιο χρέος [...] αναμένεται να μειωθεί περίπου στο 120 τοις εκατό του ΑΕΠ μέχρι το 2020" Εχασαν επεισόδια bit.ly/znLTiJ 
12. Σελ3 "Το εξωτερικό ισοζύγιο [...] "Ωστόσο, καθώς η εγχώρια ζήτηση συνεχίζει να μειώνεται..." Θα βελτιωθεί!!!
13. Στη σελ. 19 μαθαίνουμε ότι ανταγωνιστές μας είναι η Πορτογαλία και η Κεντρική και ΝΑ Ευρώπη (που ως γνωστόν έχουν Αιγαίο, Ιόνιο, λάδι κλπ)
14. Σελ18 "Πάγωμα της ‘ωρίμανσης’ που προβλέπεται από τον νόμο και/ή τις συλλογικές συμβάσεις [...] μέχρι η ανεργία να πέσει κάτω από 10%"
15. Η λέξη "ανεργία" αναφέρεται 2 μόνο φορές στο νέο Μνημόνιο και μάλιστα τη μία ως εκβιασμός!
16. Σελ.2 "μειώσουμε σημαντικά την επιρροή του κράτους στην οικονομία" Αλλά επιβάλουμε μικρότερους μισθούς με το ζόρι
17. Σελ.7: Εκτός από το νέο Μνημόνιο πρέπει να εφαρμοστούν και ΟΛΑ τα μέτρα ΜεσοπρόθεσμοΥ που δεν εφαρμόστηκαν. Π.χ. επιπλέον κόψιμο επικουρικών
18. Επαναλαμβάνω ότι αυτά που γράφω βρίσκονται στη Βουλή προς ψήφιση! bit.ly/x5fgkZ 
19. "Οι εταίροι μας [...]έχουν δεσμεύσει πρόσθετους πόρους για την στήριξη [...]της Ελλάδας, συνολικού ύψους €[ΧΧΧ] δισεκατομμυρίων" Σαφώς...
20. "Το πρόγραμμά μας θεωρεί ότι θα αντλήσουμε €[ΧΧ] δισεκατομμύρια" Θεώρημα κανονικό μιας μείωσης του κόστους για τόκους από €[ΧΧ] σε [ΖΖ] δισεκατομμύρια)" Εδώ η εξίσωση έχει δύο άγνωστους. Ανώτερα μαθηματικά
21. Σελ23: "καλύπτοντας μια δεξαμενή δημόσιου χρέους ύψους €[xxx] δισεκατομμυρίων" Δεξαμενή όμως
22. σελ.23: "Προβλέπουμε ένα κενό χρηματοδότησης ύψους περίπου €[ΧΧΧ] δισεκατομμυρίων..." Τέτοια θα ψηφίσουν οι βουλευτές. Κενά!
23. ανασφάλιστη εργασία κ.λπ. δεν βρίσκω τίποτα στο Μνημόνιο. Μάλλον θα τα ξέχασαν...
24. Δηλαδή, αν οι εργοδότες δεν υπογράφουν συλλογική σύμβαση πάμε στο βασικό μισθό και χωρίς διαιτησία! Μάλιστα...
25. Ήδη από 17/12/10 απαγορεύεται η μονομερής προσφυγή στη διαιτησία (πλην καθορισμού βασικού μισθού+ημερομισθίου -άρθρο 16 ν. 1876/90)
26. "[Αν δεν] είναι δυνατή η επίτευξη μιας νέας συλλογικής σύμβασης μετά από προσπάθειες τριών μηνών, η αμοιβή θα επανέλθει στον βασικό μισθό". "Εξάλειψη της μονομερούς προσφυγής σε διαιτησία, επιτρέποντας αιτήσεις για διαιτησία μόνο εάν συναινούν και τα δύο συμβαλλόμενα μέρη".Δηλαδή, αν οι εργοδότες δεν υπογράφουν συλλογική σύμβαση πάμε στο βασικό μισθό και χωρίς διαιτησία! Μάλιστα...
27. Σελ.15 "το συνολικό κόστος ανακεφαλαιοποίησης και εξυγίανσης των τραπεζών εκτιμάται στο ποσό των €[ΧΧ] δισεκατομμυρίων" !!!!!!!!
28. Στη σελ. 6 του Μνημόνιου σφαγή στα κοινωνικά επιδόματα και προγράμματα κοινωνικής αρωγής 1% του ΑΕΠ, δηλαδή 2,5 δισ. ευρώ!
29. Τελικά τι "διέσωσε" ο Σαμαράς; Στη σελ. 5 του Μνημόνιου κόβονται 300 εκατ. από τις συντάξεις

Είναι ντροπή για τη Δημοκρατία να ζητούν από τους βουλευτές σε 1 μόλις μέρα να κατανοήσουν και να ψηφίσουν όλα αυτά bit.ly/x5fgkZ
Άραγε υπό το βάρος της λαϊκής κατακραυγής έχουμε κάποια ελπίδα να μην ψηφιστεί;

Διαβάστε εδώ μια σύνοψη και τις συνέπειες που θα έχει για τη ζωή μας:
Att 00142

Δημοψήφισμα για τις πολεμικές αποζημιώσεις

Πάρτε μέρος στην ψηφοφορία για τις πολεμικές αποζημιώσεις του Διστόμου.

Ν. Ζαχαριάδης: Η Ορθοδοξία

 Κοίτα τί βρήκα ψάχνοντας λίγο στο ίντερνετ. Κείμενο του Ζαχαριάδη, που αποκαταστάθηκε πρόσφατα από το ΚΚΕ, υπέρ της Ορθοδοξίας. Πιο επίκαιρο από ποτέ. Αφιερωμένο σ'όλους τους άκαπνους λυσσώδεις "αριστεριστές", που χτυπούν το παπαδαριό, δεν ακουμπούν ούτε στο μικρό δαχτυλάκι της την Ορθοδοξία. Ύποπτος ο ρόλος σας κύριοι, τώρα που το σάπιο πολιτικό σύστημα καταρρέει...

"Πληροφορίες ποὺ δημοσιεύτηκαν σὲ ἀθηναϊκὲς ἐφημερίδες μᾶς πληροφοροῦν ὅτι στὸ Λονδίνο ὁ Μακαριότατος θὰ συζητήσει μὲ τοὺς ὑπεύθυνους ἀγγλικοὺς κύκλους καὶ τὸ ζήτημα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι ξαναγίνεται προσπάθεια στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο τῆς Πόλης νὰ μεταβληθεῖ πάλι ὄχι μόνο σὲ στίβο προσωπικῶν ἀντιζηλιῶν καὶ ἐπιδιώξεων ποὺ ἔχουν συναμεταξύ τους διάφοροι χρεοκοπημένοι ἱεράρχες, μὰ καὶ σὲ ὄργανο μεγαλοδυναμικῶν ἐξωορθοδοξιακῶν βλέψεων.
Στὸ σημεῖο αὐτὸ ὁ ἑλληνικὸς Λαὸς πρέπει νὰ προσέξει ἐξαιρετικά. Χωρὶς νὰ ὑπάρχει κίνδυνος νὰ πέσει σὲ ἀνακρίβειες, μπορεῖ κανεὶς νὰ ἰσχυριστεῖ ἐδῶ ὅτι ἡ λαοφθόρα διαμάχη ἀνάμεσα στοὺς βαλκανικοὺς λαοὺς χρονικὰ συμπίπτει μὲ τὴν ἐποχὴ ποὺ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἀρχίζει νὰ κομματιάζεται καὶ νὰ γίνεται ὄργανο ξένων, ἀνθελληνικῶν, ἀντιβαλκανικῶν καὶ ἀντιορθοδοξιακῶν συμφερόντων.
Ὁ μεγαλοτυχοδιωκτικὸς ἐθνικισμὸς μέσα στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο δὲν ἔβλαψε καὶ αὐτὸς λίγο τὸ ἔργο γιὰ μία δημοκρατικὴ συνεργασία καὶ συμβίωση στὰ Βαλκάνια καὶ μὲ τοὺς φατριασμοὺς τῆς φαναριώτικης παπαδοκρατίας τράφηκε πολλὲς φορὲς καὶ ἐνισχύθηκε τὸ τοπικιστικὸ διασπαστικὸ πνεῦμα μέσα στοὺς κόλπους τῆς ὀρθοδοξίας, ποὺ τόσο ἔβλαψε τὴ λαϊκὴ καὶ ἐθνικὴ ἐξέλιξη καὶ πρόοδο ὅλων τῶν βαλκανικῶν λαῶν.
Τὸ ξάπλωμα καὶ ἡ ἐπικράτηση τῆς Ὀρθοδοξίας στὶς χῶρες καὶ τοὺς λαοὺς τῆς Ἀνατολικῆς καὶ Νοτιοανατολικῆς Εὐρώπης καθὼς καὶ στὴ Μικρασία καὶ τὴ Μέση Ἀνατολὴ ἀνταποκρίνεται ἱστορικὰ στὴν ἀντίδραση ποὺ προκαλοῦσαν οἱ τάσεις γιὰ πνευματική, πολιτικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἐπέκταση καὶ ἐπιβολὴ τοῦ Δυτικοῦ Ρωμαϊκοῦ Κράτους καὶ τοῦ καθολικισμοῦ - παπισμοῦ. Μὰ ἡ ἐπικράτηση αὐτὴ δὲν ὀφείλεται μονάχα σὲ ἀρνητικὰ αἴτια. Ἔχει καὶ θετικὰ βάθρα, γιατί χωρὶς νὰ παραγνωρίζουμε τὶς ἐθνικὲς καὶ τοπικὲς ἰδιομορφίες, ἡ Ὀρθοδοξία ἰδεολογικὰ - πνευματικὰ ἀνταποκρίνεται σὲ μία νοοτροπία λαϊκή, σ' ἕνα ἐσωτερικὸ ψυχικὸ δεσμό, ποὺ ὁ Εὐρωπαῖος κοσμοπολίτης ὀνομάζει «ἀνατολικὸ πνεῦμα» καὶ ὁ ξεπεσμένος καὶ ἔκφυλος Λεβαντίνος περιφρονεῖ μὰ ποὺ συγκεντρώνει καὶ ἐκφράζει ἐσωτερικὴ λαϊκὴ ἑνότητα καὶ ἐκδηλώνει ἀνώτερα ἰδεώδη καὶ χαρίσματα, ἄσχετα ἂν στὰ χρόνια ἐκεῖνα τῆς μεσαιωνικῆς κατάστασης καὶ τοῦ ἀσιατικοῦ δεσποτισμοῦ τοῦ Βυζαντίου κάνουν τὴν ἐμφάνισή τους μὲ μορφὴ θρησκευτικο-ἐκκλησιαστική.
Ἐδῶ θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ τονίσουμε ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἀνατολικὴ Ἐκκλησία καὶ ἡ Χριστιανικὴ θρησκεία γενικότερα, ὅπως τὴν ἐκφράζει ἡ Ἐκκλησία αὐτή, παῖξαν ὄχι μόνο στὴ Ρωσία μὰ καὶ στὰ Βαλκάνια ἕναν προοδευτικὸ ρόλο τόσο σὰν παράγοντας ποὺ διευκόλυνε καὶ ἐπιτάχυνε τὴν ἐθνικὴ διαμόρφωση, συσπείρωση καὶ ἀνάπτυξη, παρέχοντάς της ἑνιαία ἰδεολογικὰ πλαίσια, ὅσο σὰν στοιχεῖο ποὺ στὰ χρόνια του ἐξανδραποδισμοῦ καὶ τῆς σκλαβιᾶς κάτω ἀπὸ τὴν ὀθωμανικὴ τυραννία συνέτεινε σημαντικὰ καὶ οὐσιαστικὰ στὸν ἐθνικοαπελευθερωτικὸ τότε ἀγῶνα, παρὰ καὶ ἐνάντια στὴν ἀντίδραση καὶ προδοσία ποὺ ἔκαναν σημαντικοὶ καὶ σημαίνοντες παράγοντες καὶ κορυφὲς τῆς Ὀρθοδοξίας ἰδιαίτερα στὸ Φανάρι. Εἶναι ἀναρίθμητα τὰ παραδείγματα ποὺ δείχνουν ὅτι Ταγοὶ καὶ ἁπλοὶ στρατευόμενοι τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱεραρχίας πάλεψαν καὶ μὲ τὸ ντουφέκι στὸ χέρι στὸ πλευρὸ τοῦ Λαοῦ καὶ ὅτι μοναστήρια καὶ μοναστήρια εἶχαν μεταβληθεῖ σὲ μπαρουταποθῆκες καὶ λαϊκὰ φρούρια.
** *
Στὰ χρόνια της χιτλεροφασιστικῆς ὑποδούλωσης στὴν Ἑλλάδα, παρὰ τὴν οὐσιαστικὴ ἀντίδραση τῆς κεφαλῆς τῆς Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας, ποὺ συνέχιζε τὴν προδοτικὴ καὶ ἀντιλαϊκὴ στάση της κατὰ τὴν περίοδο τῆς τεταρτοαυγουστιανῆς δικτατορίας, ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ Κλήρου τάχθηκε στὸ πλευρὸ τοῦ Λαοῦ καὶ πολέμησε μαζί του. Σήμερα ἡ μοναρχοφασιστικὴ ἀντίδραση προσπαθεῖ
κάτω ἀπὸ ξένες ἐμπνεύσεις νὰ σπάσει καὶ τὴν ἡρωικὴ αὐτὴ δημιουργία τοῦ Κλήρου στὸν καιρὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντίστασης. Καὶ νὰ κάνει τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο μαζὶ μὲ τὴν Αὐτοκέφαλη Ἑλληνικὴ Ἐκκλησία ξανὰ ὄργανο ξένων ἐπιρροῶν στὰ Βαλκάνια, ὄργανο διάσπασης ἀνάμεσα στοὺς λαοὺς τῆς Ὀρθοδοξίας. Καὶ αὐτὸ τὸ σκοπὸ ὅπως φαίνεται ἐξυπηρετεῖ τὸ ταξίδι τοῦ Μακαριώτατου στὸ Λονδίνο, ὅπου θὰ πάει νὰ μηχανορραφήσει. Τὸ ὅλο ζήτημα καταντᾷ πολὺ πιὸ ὕποπτο γιατί εἶναι ἀνακατεμένος καὶ ὁ πολὺς τέταρτο-αὐγουστιανὸς Χρύσανθος.
Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες πρέπει νἄμαστε στὸ σημεῖο αὐτὸ πολὺ εὐαίσθητοι, προσεκτικοὶ καὶ ἄγρυπνοι. Ἡ ἀντιδραστικὴ μοναρχοφασιστικὴ δεξιὰ καὶ οἱ συνεργάτες της θέλουν σήμερα νὰ καπηλευθοῦν καὶ αὐτὸ τὸ ἁγνὸ καὶ ἀκμαῖο θρησκευτικὸ αἴσθημα τοῦ Λαοῦ μας. Νὰ ἐμπορευθοῦν τὴν Ὀρθοδοξία καὶ νὰ τὴν ξανακάνουν ὄργανο διχασμοῦ καὶ διχόνοιας στὰ Βαλκάνια, στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἀνατολὴ καὶ στὴ Μέση Ἀνατολή.
Αὐτοῦ βρίσκεται σήμερα ἕνας σοβαρὸς κίνδυνος. Τεταρτοαυγουστιανοί, δοσίλογοι καὶ συνθηκολόγοι καθοδηγητὲς στὴν Ἑλληνικὴ Ἐκκλησία εἶναι μία ἀπειλὴ ἐθνικὴ καὶ πρὸς τὰ μέσα καὶ πρὸς τὰ ἔξω. Ἡ Ἑλληνικὴ Ὀρθοδοξία καὶ γενικότερα ἡ Ὀρθόδοξη Ἀνατολικὴ Ἐκκλησία, πρέπει νὰ ἀποβλέψουν στὸ μοναδικὸ προορισμό τους ποὺ μπορεῖ νὰ τοὺς δώσει καὶ μία ἀτράνταχτη ἱστορικὴ δικαίωση: Νὰ γίνουν συνδετικοὶ κρίκοι ἀνάμεσα στοὺς λαοὺς τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀπόστολοι τῆς πνευματικῆς, πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς συνεννόησης καὶ συνεργασίας. Σ' αὐτὸν τὸν ρόλο καὶ τὴν ἀποστολή, πρωτοπόρο καὶ πρωτεργάτη θέλει ὁ Λαὸς τῆς Ἑλλάδας τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία του. Τὸ πρῶτο βῆμα θὰ γίνει μὲ τὴν ἀποκατάσταση συνεργασίας καὶ ἑνότητας στοὺς κόλπους τῆς Ὀρθόδοξης Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας.
Σὲ μία τέτοια κίνηση, ποὺ ἀπὸ πολλοὺς τώρα μῆνες συνεχίζεται καὶ καρποφορεῖ, δὲν παίρνει ἐπιδειχτικὰ μέρος ἡ Ἑλληνικὴ Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία, ποὺ στὶς ἀντιορθοδοξιακὲς πλεκτᾶνες τῆς προσπαθεῖ νὰ μπλέξει καὶ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο τῆς Πόλης.
Εἶναι μία καθαρὴ ξενοκίνητη διασπαστικὴ κίνηση ποὺ ἂν παρουσιάζει μερικὲς ἐπιτυχίες, εἶναι γιατί ἐπικρατεῖ στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδας ἕνα τεταρτοαυγουστιανὸ ἐσωτερικὸ καθεστὼς ποὺ πνίγει τὴ φωνὴ τοῦ λαϊκοῦ κλήρου καὶ κρατᾷ στὴν ἀρχὴ προδότες, δοσίλογους, συμβιβαστές, ποὺ ἐξυπηρετοῦν μόνο ξένους σκοποὺς καὶ συμφέροντα.
Εἶναι ἀπαραίτητο, λοιπόν, ἕνα ἐσωτερικὸ σάρωμα, θαρραλέο καὶ ἐξυγιαντικὸ μέσα στὶς γραμμὲς τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας. Γιὰ νὰ ξαναβρεῖ τὴν ἰσορροπία της. Καὶ νὰ γίνει ὅπως τὴ θέλει ὁ Λαός, παράγοντας συμφιλίωσης, ἀδελφοσύνης, εἰρήνης καὶ συνεργασίας ἀνάμεσα στοὺς Λαοὺς τῆς Ὀρθοδοξίας".
Κείμενο του Νίκου Ζαχαριάδη. Δημοσιεύτηκε στον Ριζοσπάστη την 9η Σεπτεμβρίου 1945 με τίτλο “Η Ορθοδοξία”.(κατεβάστε με δεξί ""κλικ" εδώ)
Πηγή: Αντίφωνο

"Η Κρίση των Γαϊδάρων"

Μια μέρα εμφανίστηκε σε ένα χωριό ένας άνδρας με γραβάτα. Ανέβηκε σε ένα παγκάκι και φώναξε σε όλο τον τοπικό πληθυσμό ότι θα αγόραζε όλα τα γαϊδούρια που θα του πήγαιναν, έναντι 100 ευρώ και μάλιστα μετρητά.Οι ντόπιοι το βρήκαν λίγο περίεργο, αλλά η τιμή ήταν πολύ καλή και όσοι προχώρησαν στην πώληση γύρισαν σπίτι με το τσαντάκι γεμάτο και το χαμόγελο στα χείλη.

Ο άνδρας με τη γραβάτα επέστρεψε την επόμενη μέρα και πρόσφερε 150 ευρώ για κάθε απούλητο γάιδαρο, κι έτσι οι περισσότεροι κάτοικοι πούλησαν τα ζώα τους. Τις επόμενες ημέρες προσέφερε 300 ευρώ για όσα ελάχιστα ζώα ήταν ακόμα απούλητα με αποτέλεσμα και οι τελευταίοι αμετανόητοι να πουλήσουν τα γαϊδούρια τους.

Μετά συνειδητοποίησε ότι στο χωριό δεν έμεινε πια ούτε ένας γάιδαρος και ανακοίνωσε σε όλους ότι θα επέστρεφε μετά από μια εβδομάδα για να αγοράσει οποιοδήποτε γάιδαρο έβρισκε έναντι . 500 ευρώ! Και αποχώρησε.

Την επόμενη μέρα έδωσε στον συνέταιρό του το κοπάδι των γαϊδάρων που είχε αγοράσει και τον έστειλε στο ίδιο χωριό με εντολή να τα πουλήσει όλα στην τιμή των 400 ευρώ το ένα.

Οι κάτοικοι βλέποντας την δυνατότητα να κερδίσουν 100 ευρώ την επόμενη εβδομάδα, αγόρασαν ξανά τα ζώα τους 4 φορές πιο ακριβά από ότι τα είχανε πουλήσει, και για να το κάνουν αυτό, αναγκάστηκαν να ζητήσουν δάνειο από την τοπική τράπεζα.

Όπως φαντάζεστε, μετά την συναλλαγή οι δύο επιχειρηματίες έφυγαν διακοπές σε έναν φορολογικό παράδεισο της Καραϊβικής, ενώ οι κάτοικοι του χωριού βρέθηκαν υπερχρεωμένοι, απογοητευμένοι, και με τα γαϊδούρια στην κατοχή τους που δεν άξιζαν πλέον τίποτα.

Φυσικά οι αγρότες προσπάθησαν να πουλήσουν τα ζώα για να καλύψουν τα χρέη. Μάταια. Η αξία τους είχε πατώσει. Η τράπεζα λοιπόν κατάσχεσε τα γαϊδούρια και εν συνεχεία τα νοίκιασε στους πρώην ιδιοκτήτες τους.

Ο τραπεζίτης όμως πήγε στον δήμαρχο του χωριού και του εξήγησε ότι εάν δεν ανακτούσε τα κεφάλαια που είχε δανείσει θα κατέρρεε και αυτός, και κατά συνέπεια θα ζητούσε αμέσως το κλείσιμο της ανοικτής πίστωσης που είχε με τον δήμο.

Πανικόβλητος ο δήμαρχος και για να αποφύγει την καταστροφή, αντί να δώσει λεφτά στους κατοίκους του χωριού για να καλύψουν τα χρέη τους, έδωσε λεφτά στον τραπεζίτη, ο οποίος παρεμπιπτόντως ...ήταν κουμπάρος του δημοτικού συμβούλου.

Δυστυχώς όμως ο τραπεζίτης αφού ανέκτησε το κεφάλαιό του, δεν έσβησε το χρέος των κατοίκων, και ούτε το χρέος του δήμου, ο οποίος φυσικά βρέθηκε ένα βήμα πριν την πτώχευση.

Βλέποντας τα χρέη να πολλαπλασιάζονται και στριμωγμένος από τα επιτόκια, ο δήμαρχος ζήτησε βοήθεια από τους γειτονικούς δήμους. Αυτοί όμως του έδωσαν αρνητική απάντηση, γιατί όπως του είπαν είχαν υποστεί την ίδια ζημιά με τους δικούς τους γαϊδάρους...

Ο τραπεζίτης τότε έδωσε στον δήμαρχο την «ανιδιοτελή» συμβουλή / οδηγία να μειώσει τα έξοδα του δήμου: λιγότερα λεφτά για τα σχολεία, για το νοσοκομείο του χωριού, για την δημοτική αστυνομία, κατάργηση των κοινωνικών προγραμμάτων, της έρευνας, μείωση της χρηματοδότησης για καινούρια έργα υποδομών. Αυξήθηκε η ηλικία συνταξιοδότησης, απολύθηκαν οι περισσότεροι υπάλληλοι του δημαρχείου, έπεσαν οι μισθοί και αυξήθηκαν οι φόροι.Ήταν έλεγε αναπόφευκτο, αλλά υποσχόταν με αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές «να βάλει τάξη στη λειτουργία του δημοσίου, να βάλει τέλος στις σπατάλες» και να ...ηθικοποιήσει το εμπόριο των γαϊδάρων.

Η ιστορία άρχισε να γίνεται ενδιαφέρουσα όταν μαθεύτηκε πως οι δυο επιχειρηματίες και ο τραπεζίτης είναι ξαδέρφια και μένουν μαζί σε ένα νησί κοντά στις Μπαχάμες, το οποίο και αγόρασαν ...με τον ιδρώτα τους. Ονομάζονται οικογένεια Χρηματοπιστωτικών Αγορών, και με μεγάλη γενναιότητα προσφέρθηκαν να χρηματοδοτήσουν την εκλογική εκστρατεία των δημάρχων των χωριών της περιοχής.

Σε κάθε περίπτωση η ιστορία δεν έχει τελειώσει γιατί κανείς δεν γνωρίζει τι έκαναν μετά οι αγρότες. Εσύ τι θα έκανες στην θέση τους? "


(Μετάφραση από το ιταλικό κείμενο το οποίο ήταν μετάφραση του γαλλικού και πάει λέγοντας. Φυσικά τα κείμενα αυτά είναι μεταφρασμένα σε όλες τις γλώσσες γιατί ως γνωστό στην ιστορία αυτή εμπλέκονται επιχειρηματίες, τραπεζίτες, δημοτικές αρχές και φουκαράδες χωρικοί όλου του κόσμου καθώς όλος ο πλανήτης υπόκειται στους «κανόνες της αγοράς» ...των γαιδάρων.) "

Ταξικές διαφορές

 Όπως βλέπετε η διαφορά μεταξύ ενός πλούσιου και ενός φτωχού είναι ότι οι πλούσιοι δεν χαμογελούν ποτέ, ενώ οι φτωχοί πάντα