Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βιβλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βιβλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 15 Απριλίου 2020

Παναγιώτης Κονδύλης- Η παρακμή του αστικού πολιτισμού

 Σήμερα το blog προτείνει το βιβλίο του Παναγιώτη Κονδύλη "Η παρακμή του αστικού πολιτισμού"

Η πρόσφατη διεθνής συζήτηση για το "μοντέρνο" και το "μεταμοντέρνο" έγινε σε βάση αισθητική ή φιλοσοφική χωρίς να εξιχνιασθούν οι κοινωνικές προϋποθέσεις και αντιστοιχίες των όρων αυτών. Τούτο το βιβλίο ερευνά την εξέλιξη των δυτικών κοινωνιών στα τελευταία εκατόν πενήντα χρόνια και δείχνει πώς η κατάρρευση του αστικού τρόπου σκέψης και ζωής συμπορεύθηκε με τη διαμόρφωση των "μεταμοντέρνων" ιδεολογημάτων και στάσεων. Η ανάλυση κινείται σε πολλαπλά επίπεδα αγκαλιάζει τόσο τις πολιτικές αλλαγές που συντελέσθηκαν κατά τη μετάβαση από τον κλασικό φιλελευθερισμό στη μαζική δημοκρατία, όσο και τις αλλαγές που επέφεραν στην κοινωνική και προσωπική ζωή η σύγχρονη τεχνική, ο σύγχρονος καταμερισμός της εργασίας και τα κινήματα της νεολαίας. Ιδιαίτερο βάρος δίνεται στις κοσμοθεωρητικές μετατοπίσεις, οι οποίες εντοπίζονται με δομικές αναλύσεις της νεότερης λογοτεχνίας, τέχνης, φιλοσοφίας και επιστήμης. Μια εισαγωγή γραμμένη ειδικά για την ελληνική έκδοση εξετάζει την υφή και την τύχη του αστικού πολιτισμού στη χώρα μας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)




Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2015

Μια καταπληκτική εικονογράφηση στο ” Άκου ανθρωπάκο”

 Για εμένα πρόκειται για ένα από τα πιο σημαντικά βιβλία που συνάντησα στη ζωή μου. Μου το σύστησε μια κομμώτρια στα δεκαοχτώ μου και ίσως με έκανε να βάλω το μυαλό μου να δουλέψει λίγο παραπάνω. Για να καταλάβει πως η ζωή στηρίζεται σε τρεις κολώνες μόνο: του έρωτα, της εργασίας και της γνώσης...



Ο καλός γιατρός μας ζητά να κοιτάξουμε με ειλικρίνεια τους εαυτούς μας και να αναλάβουμε την ευθύνη για τις ζωές μας και για το μεγάλο ανεκμετάλλευτο δυναμικό που βρίσκεται στο βάθος της ανθρώπινης φύσης .
Ο εικονογράφος William Steig στην έκδοση του 1974, του  βιβλίου "Άκου ανθρωπάκο", του Βίλχελμ Ράιχ, το διάνθισε με καταπληκτικές εικόνες. Εμείς βρήκαμε τα αποσπάσματα από την αντίστοιχη έκδοση στα στα ελληνικά και σας τις παρουσιάζουμε.
----------------
anthropako----------------
anthropako22
----------------
anthropako21
----------------
anthropako20
----------------

anthropako19

----------------

anthropako18
----------------
anthropakos17
----------------
anthropako16
----------------
anthropako15
----------------
antropako2
----------------
anthropako14
----------------
anthropakos13

anthropako12
----------------
anthropako11
----------------
anthropako10
----------------
anthropako9
----------------
anthropako8
----------------
anthropako7
----------------
anthropako6
----------------
antrhopako5
----------------
anthropako3
----------------
anthropako4
----------------------
Τα  αποσπάσματα είναι από το βιβλίο "Άκου ανθρωπάκο" του Βίλχελμ Ράιχ ενώ τα σκίτσα του εικονογράφου William Steig της έκδοσης του 1974
ΠΗΓΗ: by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Δευτέρα 24 Ιουνίου 2013

Η παρακμή του αστικού πολιτισμού - Π. Κονδύλης

Δεν ήταν προφήτης. Σκεφτόταν! Βιβλίο του 1991 απεικονίζει πλήρως την νεοελληνική πραγματικότητα του σήμερα. Η Ελλάδα των Μνημονίων είναι πια η ζοφερή πραγματικότητα, εφόσον αγνοήσαμε όλους τους φιλοσόφους.
 "Η λειτουργία του ελληνικού πολιτικού συστήματος κατάντησε να αποτελέσει το βασικό εμπόδιο στην εθνική οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη – κάτι παραπάνω: έγινε ο αγωγός της εκποίησης της χώρας με μόνο αντάλλαγμα τη δική του διαιώνιση, δηλαδή τη δυνατότητα να προβαίνει σε υλικές παροχές παίρνοντας παροχές σε ψήφους."


Η πρόσφατη διεθνής συζήτηση για το «μοντέρνο» και το «μεταμοντέρνο» έγινε σε βάση αισθητική ή φιλοσοφική χωρίς να εξιχνιασθούν οι κοινωνικές προϋποθέσεις και αντιστοιχίες των όρων αυτών. Τούτο το βιβλίο ερευνά την εξέλιξη των δυτικών κοινωνιών στα τελευταία εκατόν πενήντα χρόνια και δείχνει πώς η κατάρρευση του αστικού τρόπου σκέψης και ζωής συμπορεύθηκε με τη διαμόρφωση των «μεταμοντέρνων» ιδεολογημάτων και στάσεων. Η ανάλυση κινείται σε πολλαπλά επίπεδα· αγκαλιάζει τόσο τις πολιτικές αλλαγές που συντελέσθηκαν κατά τη μετάβαση από τον κλασσικό φιλελευθερισμό στη μαζική δημοκρατία, όσο και τις αλλαγές που επέφεραν στην κοινωνική και προσωπική ζωή η σύγχρονη τεχνική, ο σύγχρονος καταμερισμός της εργασίας και τα κινήματα της νεολαίας. Ιδιαίτερο βάρος δίνεται στις κοσμοθεωρητικές μετατοπίσεις, οι οποίες εντοπίζονται με δομικές αναλύσεις της νεότερης λογοτεχνίας, τέχνης φιλοσοφίας και επιστήμης. Μια εισαγωγή γραμμένη ειδικά για την ελληνική έκδοση εξετάζει την υφή και την τύχη του αστικού πολιτισμού στη χώρα μας.
Για τον Κονδύλη, η αιτία της παρακµής και των δεινών της χώρας δεν οφείλεται στους αστούς αλλά στην απουσία τους.
Σήμερα το blog μας προτείνει αυτό το υπέροχο βιβλίο.

 Η παρακμή του αστικού πολιτισμού. 
 Από τη μοντέρνα στη μεταμοντέρνα εποχή και από το φιλελευθερισμό στη μαζική δημοκρατία. Παναγιώτης Κονδύλης, εκδόσεις Θεμέλιο. 
(Κατεβάστε το πατώντας στο σύνδεσμο)

Πέμπτη 7 Μαρτίου 2013

"Η άνοδος της ασημαντότητας", του Κορνήλιου Καστοριάδη

Το βιβλίο του Κορνήλιου Καστοριάδη «Η άνοδος της ασημαντότητας» εκδόθηκε τον Ιούλιο του 1995 και αποτελεί μια συλλογή από κείμενα του, με το στοχασμό του για τη σύγχρονη πραγματικότητα, την κοινωνία και την πολιτική. Μονάχα κάποια από τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται είναι η κρίση των δυτικών κοινωνιών, τα κινήματα της δεκαετίας του εξήντα, η αποσάθρωση της δύσης, η άνοδος της ασημαντότητας, το κενό της εποχής, η δημοκρατία ως διαδικασία και ως καθεστώς.


Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2012

Ο Τσάρλι και το εργοστάσιο σοκολάτας


 Περιπέτεια γεμάτη σοκολάτα. Πέντε παιδιά –και μονάχα πέντε– πήραν την άδεια να επισκεφτούν το εργοστάσιο σοκολάτας του κυρίου Βόνκα. Τα πέντε αυτά τυχερά παιδιά θα έβλεπαν όλα τα μυστηριώδη μηχανήματα του εργοστασίου απ’ όπου έβγαιναν τα πιο θαυμαστά ζαχαρωτά όλου του κόσμου. Τι συμβαίνει όμως όταν συναντούν τον διάσημο κύριο Βόνκα; Τι συμβαίνει όταν περνάνε τη μεγάλη πύλη του εργοστασίου; Τι συμβαίνει όταν βλέπουν για πρώτη φορά τους παράξενους εργάτες που μιλούν μόνο με στίχους και που οι μικροσκοπικές σκιές τους διαγράφονται στα παράθυρα του εργοστασίου; Και... τι συμβαίνει όταν ένα από τα παιδιά παρακούσει τις εντολές του κυρίου Βόνκα; Αυτά, αγαπητέ αναγνώστη, θα τα μάθεις όταν διαβάσεις το σπαρταριστό παραμύθι του Ρόαλντ Νταλ.

Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2011

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

Είχα καιρό να σας προτείνω κάποιο βιβλίο. Σας συστήνω ανεπιφύλακτα αυτό εδώ του Δημήτρη Μπουραντά. Καλογραμμένο,επίκαιρο,αυθεντικό. Ξεφυλλίστε τις πρώτες σελίδες εδώ. Οι υπόλοιποι βυθιστείτε μέσα του,μυρίστε το και ρουφήξτε το. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη και θα το βρείτε εδώ.
«Μπορούμε να μετατρέψουμε τον φόβο, την οργή και την αγανάκτηση σε δύναμη, σε ιδέες και σε δημιουργική ενέργεια. Μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι, αν –ατομικά και συλλογικά– παλέψουμε για την αναγέννηση του πολιτικού συστήματος. Μπορούμε, αν, ως πολίτες, ξαναβρούμε τις χαμένες αξίες μας, την ανεξάρτητη και ορθολογική μας σκέψη και αν παίξουμε σωστά και αποτελεσματικά τους κοινωνικούς μας ρόλους – ως γονείς, δάσκαλοι, μαθητές, επιστήμονες, επιχειρηματίες, εργαζόμενοι, παραγωγοί και καταναλωτές. Αυτός είναι ο βασικός λόγος για να διαβαστεί τούτο το βιβλίο.
Έχουμε πλέον συνειδητοποιήσει ότι φτάσαμε στην οικονομική και πολιτική χρεοκοπία, ότι τα χάσαμε όλα. Χάσαμε την εθνική μας αξιοπρέπεια, αξιοπιστία, υπερηφάνεια και αυτοπεποίθηση. Χάσαμε τη σιγουριά, τη γαλήνη και κάθε αχτίδα αισιοδοξίας. Δυστυχώς, αν συνεχίσουμε στην ίδια πορεία, φοβάμαι ότι θα δούμε ακόμη πολύ χειρότερα. Παρ' όλα αυτά, ως χώρα, διαθέτουμε αρκετά πλεονεκτήματα, όπως η γεωγραφική θέση, το υψηλό γνωστικό και διανοητικό επίπεδό μας, ο ορυκτός πλούτος, το κλίμα, η γη, η θάλασσα και ο ουρανός, η ιστορία και ο αρχαίος μας πολιτισμός. Συνεπώς, μπορούμε και οφείλουμε να ξαναονειρευτούμε. Μπορούμε να ξεκινήσουμε μια νέα πορεία και να χτίσουμε την πατρίδα που μας αξίζει: ξεχωριστή, αυθεντική, πρωτοπόρα στην οικονομία, στον πολιτισμό, στην οικολογία, στην ανθρωπιά, στο κάλλος, στον έρωτα και στο ήθος. Μπορούμε να κοιτάξουμε τον γαλάζιο ουρανό, να ονειρευτούμε ξανά και να αφήσουμε το όνειρο ν' αγγίξει το μυαλό, την ψυχή και την καρδιά μας και, λίγο λίγο, να το κάνουμε πραγματικότητα»
 - Ο Δημήτρης Μπουραντάς είναι καθηγητής Ηγεσίας και Μάνατζμεντ, διευθυντής των Μεταπτυχιακών Προγραμμάτων Executive MBA και Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει συγγράψει έξι βιβλία, εκ των οποίων έχουν γίνει best sellers τα παρακάτω: Μάνατζμεντ (εκδόσεις Μπένου, 2002), Ηγεσία: Ο δρόμος της διαρκούς επιτυχίας (εκδόσεις Κριτική, 2005). To μυθιστόρημα Όλα σού τα 'μαθα, μα ξέχασα μια λέξη (εκδόσεις Πατάκη) κέρδισε το Βραβείο Αναγνωστών (ΕΚΕΒΙ, 2008) και βρέθηκε για τέσσερα χρόνια στις λίστες των ευπώλητων. Το βιβλίο του Επί σκηνής χωρίς πρόβα (εκδόσεις Πατάκη, 2010) βρέθηκε για αρκετούς μήνες στις λίστες των best sellers. Εργασίες του έχουν δημοσιευτεί στα πλέον έγκυρα διεθνή επιστημονικά περιοδικά. Διαθέτει πολύχρονη επαγγελματική εμπειρία έχοντας εργαστεί ως στέλεχος, σύμβουλος και εκπαιδευτής για διεθνείς Οργανισμούς, όπως και για μεγάλο αριθμό ελληνικών και πολυεθνικών επιχειρήσεων. Πλήθος συνεντεύξεών του έχει φιλοξενηθεί στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο, στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι ιδρυτικό μέλος και συντονιστής της κίνησης πολιτών «Ο Κύκλος των Χαμένων Αξιών».
Το Βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟS και ο Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη έχουν τη χαρά να σας προσκαλέσουν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του συγγραφέα ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΟΥΡΑΝΤΑ με τίτλο ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ.  Η εκδήλωση θα γίνει την Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2011, στις 13.00, στο χώρο του καφέ ΙANOS (Σταδίου 24). Ο συγγραφέας θα παρουσιάσει το νέο του βιβλίο και θα υπογράψει αντίτυπα στο κοινό. Πληροφορίες: Βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟS, τηλ.: 210 3217917, Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη, Σόλωνος 98 – 106 80 Αθήνα, http://www.livanis.gr – e-mail: webmaster@livanis.gr Tηλ.: 210 3661212, 210 3661209, Μαρία Kουκουβίνου & Ευτυχία Xατζοπούλου 

Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010

Χαριτόπουλος - Περί βλακείας












Open publication - Free publishing - More xaritopoulos
Το να φαίνεσαι ηλίθιος στα μάτια ενός βλάκα, είναι μια ηδονή υψηλής αισθητικής .
George Courteline,   1858-1929,   Γάλλος συγγραφέας  
                                                                                                                                                                                                                                                                            
  • Η βλακεία είναι απρόβλεπτη. ‘Εχει τόση ποικιλία εκδηλώσεων, όσοι και οι βλάκες που ο καθένας ξεχωριστά είναι μια αστείρευτη πηγή εμπνεύσεων.
  • …Με τη διαφορά ότι ο ηλίθιος όταν καυλώσει νομίζει ότι ερωτεύτηκε και η χαζή πιστεύει ότι όσοι θέλουν να την πηδήξουν θέλουν να την παντρευτούν.
  • …Το χαρτί δεν είναι πιστοποιητικό ευφυίας. Αν το μυαλό κάποιου φτάνει για να πάρει δίπλωμα οδήγησης, κατά πάσα πιθανότητα φτάνει και για να πάρει ένα δίπλωμα σπουδών. Τα νοητικά απαιτούμενα είναι περίπου ισοδύναμα…
  • …Δεν είναι σπάνιο το ενσταντανέ του Μπούλη να ποζάρει με την τήβεννο του Χάρβαρντ και το πτυχίο ρολό στα χέρια του να μην ξέρει που να το βάλει.
  • …Ο πολιτισμός ευνοεί τον βλάκα. Στην πρωτόγονη κατάσταση τα πράγματα ήταν απολύτως ξεκαθαρισμένα. Αυτόν που αργούσε να καταλάβει γιατί τρέχουν οι άλλοι τον είχε αρπάξει η αρκούδα. Στην εποχή μας ο κάθε καθυστερημένος μπορεί να είναι κυβερνητικό στέλεχος ή αυτός που σε έχει ναρκωμένο στο χειρουργικό κρεβάτι…
  • …Η χοντρή βλακεία είναι ομαδική. Αυτό που ενώνει μιά ομάδα ανθρώπων είναι το ίδιο που ενώνει κι ένα πλήθος: Τα συναισθήματα και οι πεποιθήσεις (θρησκεία, ιδεολογία, ηθική, εχθροί, φίλοι, σύμμαχοι), ενώ ο ρόλος της νοημοσύνης τείνει να εξαφανιστεί. Σε μια επαναστατική ή θρησκευτική οργάνωση συμμετέχουν εξίσου ο καθηγητής και ο αχθοφόρος και σε μια αντροπαρέα ο τεχνοκράτης με τον μποέμ και το ρεμάλι….
  • …Η ομαδική τύφλωση είναι δεδομένη. ‘Ενας χαρισματικός ομιλητής, προβάλλοντας τα δικά του συναισθήματα, μπορεί να μεταδώσει στο πλήθος ενθουσιασμό, οργή, λύπη, με τον ίδιο τρόπο που μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο το γέλιο, η δυσθυμία ή το χασμουρητό… Γι’ αυτό θα πρέπει να είναι κανείς εξαιρετικά επιφυλλακτικός με τις ομαδικές μαρτυρίες για κάποιο γεγονός. ‘Οσο πιο μεγάλος ο αριθμός των ομοφωνούντων τόσο μικρότερο καλάθι να κρατάς…
  • …Λένε πως “εκεί που σταματάει η λογική αρχίζει ο στρατός”, κάτι που κάλλιστα ισχύει και για άλλα μεγάλα συστήματα, εκκλησιαστικά, κομματικά, γραφειοκρατικά, ακαδημαϊκά….
  • …Ο νεοδιορισμένος δημόσιος υπάλληλος πιθανόν να είναι έξυπνος και με διάθεση προσφοράς, όμως αφομοιώνεται τάχιστα από το ηλίθιο γραφειοκρατικό περιβάλλον και μετά το πρώτο διάστημα συμπεριφέρεται ακριβώς όπως οι παλιές καραβάνες…
  • …Το θέαμα των κομματικών ομάδων στο κοινοβούλιο είναι οικτρό: οι εντυπωσιοθηρικές αγορεύσεις, τα μεγάλα λόγια, οι εξυπνακισμοί, οι λoιδωρίες και οι θεαματικές αντιπαραθέσεις είναι παράσταση άνευ νοήματος…
  • …”όσοι δεν σκέπτονται συσκέπτονται” λένε οι λαϊκοί. Το σίγουρο είναι ότι καμία νέα ιδέα δεν γεννήθηκε σε επιτροπή, ενώ πολλές καλές θάφτηκαν εκεί…
  • …Αν το καταφύγιο του ανθρώπου είναι η κοινωνία, του βλάκα είναι η ομάδα, η συσπείρωση με άλλους βλάκες…
  • …Ο γελοίος είναι άλλου είδους ταραχή. Είναι βλάκας με έπαρση. Η μεγάλη ιδέα που έχει για τον εαυτόν του τον χαντακώνει και γίνεται φαιδρός, γραφικός, καβαλημένος, δήθεν, ψώνιο….
  • …Η εξουσία είναι το αφροδισιακό της γελοιότητας. Μια καλή αμερικάνικη κουβέντα λέει πως όποιον θέλει να κυβερνήσει πρέπει πρώτα να τον δει ψυχίατρος…
  • …Η αλήθεια είναι ότι όποιος ανέβει στη σκηνή πρέπει να υποδυθεί, αλλιώς το κοινό θα του γυρίσει την πλάτη: Άλλος παίζει φυσαρμόνικα, άλλος χορεύει καταδεκτικά “τοπικούς χορούς”, άλλος κουβαλάει τη θαυματουργή εικόνα στην περιφορά, άλλος φωτογραφίζεται καμαρωτός με τη σκούπα στο χέρι και “κάθε βλάκας έχει ένα σχέδιο για να σώσει τη χώρα”…
  • …Μια μασκαράτα γελοίων είναι οι κοσμικοί… Οι κοσμικοί διάλεξαν από μόνοι τους το φουαγιέ, εκεί όπου δεν συμβαίνει τίποτα, αλλά θα τους δουν όλλοι…
  • …Αν γυρίσουμε το μέσα έξω του παλιανθρώπου, κατά πάσα πιθανότητα, θα βρούμε κρυμμένο έναν άξεστο ηλίθιο…
  • …Ο πιο πονηρός βλάκας είνα ο σοβαρός. Το υστερικά τυπικό και λιγόλογο ανθρωπάκι που οχυρώνεται καχύποπτο προς όλους πίσω από ένα προσωπείο σοβαρότητας…. ‘Ενας τέτοιος έφτασε να γίνει και πρωθυπουργός… …Αλησμόνητη είναι η σκηνή του εν λόγω όταν μετά τους σεισμούς του 1999 πήγε με τις κάμερες να επισκεφθεί τους καταυλισμούς των σεισμοπλήκτων. Κοίταξε ξινά τα παιδάκια που πλατσούριζαν ξυπόλητα στις λάσπες ανάμεσα στα κοντέϊνερ και, κάνοντας προσπάθεια να φερθεί ανθρώπινα, τα ρώτησε: Πού είναι πιο καλά, εδώ ή στο σπίτι;”…
  • …Μια μικρή δόση παραλογισμού είναι απαραίτητη για την κοινωνική ισορροπία. Είναι η λίπανση που διευκολύνει τα γρανάζια, όπως οι νόμοι της οικονομίας λειτουργούν καλλίτερα με ένα μικρό ποσοστό παραοικονομίας. Το είπε και ο υπεράνω υποψίας πρόεδρος Λίνκολν: “Οι σοβαρές αρχές μπορούν και πρέπει να είναι εύκαμπτες”.