Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μουσική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μουσική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 15 Μαΐου 2016

Μας δουλεύουν Γιουροβιζιονικά;

Η εκπρόσωπος της Ουκρανίας, Jamala, επικράτησε στον 61ο διαγωνισμό της Eurovision με το τραγούδι 1944.Το πανηγυράκι, που καθιερώθηκε ως ποπ κουλτούρα, μάλλον για να περνάμε ανέμελα μια νύχτα του Μάη, αποκτά πολιτικό πια χαρακτήρα. Πως όμως; Ανάλογα με το τι είναι "πολιτικά ορθό" για τη Δύση. Εκεί δεν έχουν θέση οι γενοκτονίες των Τούρκων εναντίον των Ποντίων και των Αρμενίων. Εκεί είναι καλό ό,τι ενοχλεί τη Ρωσία, και δεν έχει σημασία αν ξαναγράφεται -παραχαρασσόμενη- η ιστορία.
Το τραγούδι αυτό ήταν αφιερωμένο στην προγιαγιά της και αναφέρεται στην απέλαση των Τατάρων της Κριμαίας, το 1940, από την Σοβιετική Ένωση του Ιωσήφ Στάλιν.

Οι παρουσιαστές που σχολίασαν για λογαριασμό της ΕΡΤ αισθάνθηκαν "βαθύτατα συγκινημένοι".
Εγώ θα έλεγα πως είναι μάλλον ανιστόρητοι.
Ας δούμε λίγα πράγματα:



Στα εγκλήματα του φασισμού στην Κριμαία συγκαταλέγονται μεταξύ άλλων και η εκτέλεση 91.678 σοβιετικών πολιτών μεταξύ του Οκτώβρη του 1941 και του Απρίλη του 1942. Με άλλα λόγια, μέσα σε έξι μήνες περίπου εκτελέστηκε από τις δυνάμεις κατοχής ο ένας στους δέκα κατοίκους της περιοχής.

Οι Τάταροι της Κριμαίας συνεργάστηκαν ενεργά με τις Γερμανικές αρχές κατοχής, συμμετέχοντας στις λεγόμενες «Ταταρικές Εθνικές Επιτροπές», που συστάθηκαν από τα Γερμανικά όργανα πληροφοριοδοτών, και χρησιμοποιήθηκαν συχνά για την διείσδυση στα νώτα του Κόκκινου Στρατού από κατασκόπους και δολιοφθορείς. Με την υποστήριξη των Τατάρων της Κριμαίας, οι «Ταταρικές Εθνικές Επιτροπές», στις οποίες ηγετικό ρόλο έπαιξαν οι Λευκοφρουροί-Τάταροι του εξωτερικού, προσανατόλισαν τις δραστηριότητές τους στις διώξεις και την καταπίεση του μη-Ταταρικού πληθυσμού της Κριμαίας, ξεκινώντας τις προετοιμασίες για την απόσπαση της Κριμαίας από τη Σοβιετική Ένωση με την βία, με την βοήθεια των Γερμανικών στρατιωτικών δυνάμεων.(Πηγή)






Διαβάστε περισσότερα εδώ
http://www.imerodromos.gr/eurovision-2016-oukrania/
και εδώ
https://erodotos.wordpress.com/2016/05/15/%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BB%CE%B9%CE%BD-%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%81%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CF%81%CE%B9%CE%BC%CE%B1%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-eurov/

Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2015

#Beatles_Syriza

 
1. Can't buy me bamies
2. HELP (o ENFIA)
3. Revolution (Yesterday)
4.
Don't Let Me Down
5.
Here Comes the Elpida (with a lame turtle)
6. All you Need is love (Not money)
7. With A Little Help From My Friends (TROIKA)
8. Let it μπει (μεταναστευτική πολιτική)
9.  You say yes i say no (Δημοψήφισμα)
10. The long and winding road (For anaptyksi)

Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου 2013

Ποιος τη ζωή μου...(Μίκης Θεοδωράκης)

Ποιος να έχει τη βάρκα του παππού σου στα μαϊστράλια;
Ναι! Να πας να δεις μια μεγάλη μουσική παράσταση. Δεν περίμενα πως θα με επηρέαζε καταλυτικά. Δεν πίστευα πως η ζωή και το έργο του Μίκη θα μίλαγε τόσο πολύ στην ψυχή μου. Γιατί αυτό που κατάλαβα, ήταν πως κάποτε είχαμε διχασμό, πείνα, ξένα κέντρα αποφάσεων και φόβο, όμως είχαμε και Παιδεία, μελοποιημένη ποίηση και προσωπικότητες με καρδιά.
Αν δεν έχεις τροφή, αν δεν έχεις γνώσεις, αν δεν έχεις ανέσεις, τότε υποφέρεις...Αν δεν έχεις ελευθερία, τότε δεν υπάρχεις...γιατί δεν μπορεί να λογαριάζεσαι άνθρωπος
Τώρα δεν έχουμε τίποτα απ'όλα αυτά, μόνο εξωτερικό χρέος και εθελόδουλη Κυβέρνηση. Σήμερα μας κυνηγούν οι ρουφιάνοι. Όπως λέει και στο έργο: «Κάποτε η προδοσία ήταν ντροπή, σήμερα είναι επάγγελμα». Πηγή αισιοδοξίας και αντίστασης δεν υπάρχει. Εκτός και υπάρξει κάποιος ηγέτης.
Εκείνο που μένει απ'όλο αυτό το τραγούδι, είναι ένα κομμάτι ουρανός, ένα σκίρτημα. Ο έρωτας...
Η παράσταση δίνει στο θεατή τόνους θυμικού. Απευθύνεται εκεί, σαν κάτι να θέλει να ξυπνήσει. Γενικά, τα κοιμισμένα αντανακλαστικά του λαού. Ειδικότερα, κάτι διαφορετικό στον καθένα. Προσωπικά, τα στοιχεία ταύτισης με τον Θεοδωράκη, εκεί που οι χαρακτήρες μας συναντιούνται. Εκεί που ένας υποταγμένος Δημόσιος Υπάλληλος, σμίγει και (θέλει να πιστεύει ότι) μοιάζει σε μερικά σημεία με τον γίγαντα.
Η ζωή είναι αρμονία. Ο θάνατος χάος.
Το "Ποιος τη ζωή μου" και το "Χάθηκα" τα νιώθω αυτοβιογραφικά. Το "τρένο φεύγει στις 8" μου θυμίζει το φόβο που ένιωθα στον στρατό. Και ο φόβος είναι το χειρότερο συναίσθημα. Την συνύπαρξη του έρωτα και του θανάτου στη ζωή και στο έργο του. Σαν ένα φιλί, το τελευταίο φιλί του ζεύγους Ρόζενμπεργκ. Στο "βραδιάζει" με τον τρόπο που το τραγούδησε η Γιώτα Νέγκα έκλαψα. Το "βρέχει στη φτωχογειτονιά" είναι το αγαπημένο τραγούδι του πατέρα μου.  Στο "λύχνο του άστρου", στο πρώτο 5λεπτο της παράστασης, βγαίνει ο Μακεδόνας (σπουδαίος) κι όλη η μπροστινή σειρά έκανε τσιγάρο. Βάζουνε τους πρόσφυγες κύριε Μουμουλίδη μου να τραγουδάνε "που να βρω την ψυχή μου;" Την τρομερή αδυναμία του συνθέτη στις γυναίκες. Την επαρχιακή πόλη που τον κατέστρεφε. Την τρομερή αγάπη του για τη θάλασσα. Στο "φεγγάρι μάγια μού'κανες" πάλι δάκρυα. Να δηλώνει: Περνώ απ'το μίσος στην αγάπη με τη γονιμότητα. Η επιμονή του να κάνει αυτό που θέλει όταν όλοι τον απέτρεπαν. Την ευγνωμοσύνη που ένιωθε για την οικογένειά του. Που αν δεν ήταν αυτοί, ο Μίκης μπορεί και να χανόταν. Την ανατριχιαστική στιγμή με τη μητέρα του που δεν τον θυμόταν. 'Όμορφη πόλη...η νύχτα έπεσε, οι δρόμοι χαθήκαν." Τη φράση "για να βρεις τον εαυτό σου, πρέπει να ζήσεις την αυτοκαταστροφή". Η δύναμη της ψυχής. Η αισιοδοξία στο τραγούδι του νεκρού αδερφού. Αυτά τα έχω ζήσει. Τα ζω.




-Τελικά έμαθε κανείς να χορεύει;
-Κανείς δε θα μάθει ποτέ...

 Υ.Γ. Οι συντελεστές της παράστασης αξίζουν θερμά συγχαρητήρια. Όλοι τους. Να την βγάλουν σε DVD μόνο, να μορφωθεί ο κόσμος.

Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2011

Μας χωρίζουν - Κώστας Τουρνάς

Έφτιαξα ένα βιντεάκι μ'ένα σχετικά άγνωστο τραγούδι του πολύ αγαπημένου μου Κώστα Τουρνά.Έχει προσωπική χροιά και αναφέρεται στη Ρόδο. Οι φωτογραφίες είναι από το ίντερνετ. Ελπίζω να το απολαύσετε.