Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μανιφέστο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μανιφέστο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2016

Προδότες, δοσίλογοι και σανοφάγοι


"A, προδοθήκαμε, επάθαμε ανόσια,
τούτος ήτανε φίλος μας κι έβοσκε
στα χωράφια μαζί μας σαν σύντροφος.
Καταπάτησε νόμους αρχαίους
και τους όρκους των όρνιων επρόδωσε".
Όρνιθες του Αριστοφάνη, πάροδος, μετάφραση Β. Ρώτα

Tο κοινωνικό σύστημα στην Ελλάδα γεννά, θρέφει και συντηρεί παρασιτικούς οργανισμούς. Για την ακρίβεια υπάρχουν δύο συστήματα. Το ένα είναι bottom up και το άλλο top down. Εξηγούμαι:Για έναν κακό πολιτικό, ευθύνονται κυρίως αυτοί που τον εξέλεξαν (bottom up) αλλά δεν έχουν την αποκλειστική ευθύνη. Μεγάλη ευθύνη έχει και ο αρχηγός του κόμματος που τον έβαλε να διεκδικεί εκλόγιμη θέση (top down).
Επειδή η Δημοκρατία στη χώρα μας έχει από καιρό πάψει να λειτουργεί, οι θέσεις ευθύνης καταλαμβάνονται διαμέσου κομματικών μηχανισμών. Αυτοί συνήθως είναι δύο κατηγορίες ανθρώπων: Ή αριβίστες πολιτικοί, τέκνα ή απόγονοι γνωστών τζακιών που αβαντάρονται από τους φίλους τους δημοσιογράφους, ή άχρηστοι και αποτυχημένοι που βρήκαν την πολιτική ως μέσο διεξόδου στην ψυχολογική ανεπάρκειά τους.
Στεκόμαστε απέναντι σε αυτές τις κατηγορίες ανθρώπων. Κυρίως γιατί αυτοί ξεπούλησαν με ευκολία κάθε λέξη του Συντάγματος και εκπορνεύτηκαν στις διαθέσεις των χωρών που μας έχουν επιβάλει καθεστώς κατοχής. Δοσίλογοι όλοι τους και δεν εξαιρώ και τον λαό που τους ακολουθεί και τους υπερασπίζει.
Ο ενεργός πολίτης γυρνάει την πλάτη σε τέτοια φαινόμενα. Βλέπει την προδοσία και δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια. Οργανώνεται σε συλλογικότητες και συμμετέχει -έστω και με ελάχιστους- στην προσπάθεια ανάκτησης της αξιοπρέπειας (πρώτα) κι (έπειτα) της διεκδίκησης της ίδιας του της ζωής. Επειδή είναι αδήριτη ανάγκη να πάρουμε πίσω τη χώρα μας, το πλαίσιο της πατρίδας άλλωστε είναι αυτό που μας ενώνει, θα πρέπει να δράσουμε. 
Κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί πως έπεσε από τα σύννεφα με τις κυβερνήσεις των Μνημονίων. Η αντιπολίτευση δεν είναι η λύση γιατί πρεσβεύει τα ίδια. Μια νέα δημοσκόπηση δίνει τη διαφορά μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ να έχει πάει στις 16 μονάδες διαφορά. ΄Το λάθος που κάνουμε είναι πως αφαιρούμε το ποσοστό της αντιπολίτευσης από την Κυβέρνηση. Κανονικά θα έπρεπε να το προσθέτουμε και να μας προβληματίζει σε μέγιστο βαθμό το  "γιατί το 48% των Ελλήνων (αν προσθέσουμε και τους άλλους φτάνει στο 80%) πιστεύει πως μόνο μέσα από την Ευρωζώνη, μέσα από το ευρώ, μέσα από τα Μνημόνια και μέσα από τη συνεχιζόμενη υποβάθμιση της ζωής μας θα τα καταφέρουμε.
Όχι άλλες αυταπάτες. Όχι άλλες ελπίδες σε ψευτοαριστερούς σωτήρες. Όχι άλλες ψήφους σε δεξιούς εθνοσωτήρες. Πάρτε τη ζωή στα χέρια σας. Οργανωθείτε. Μιλήστε. Όσο είναι ακόμα καιρός.

Τετάρτη 20 Ιουνίου 2012

Στις 20 Ιουνίου, λίγο μετά τις εκλογές



                                               Είναι πολύ εύκολο να επιβληθεί κανείς στους άλλους με 
                                              δύναμη και την βία. Τουναντίον είναι δυσκολότατο να επιβληθεί χάρη 
                                              στην πραγματική του αξία. Αλλά η επιβολή με την βία είναι 
                                              παροδική,ενώ η διά της αξίας είναι μόνιμη.
                                                                   Στέφενσον [Από τα "Χρυσά Λόγια" του]

Η κάλπη μίλησε και αποφάσισε λοιπόν. Η Νέα Δημοκρατία ως πρώτο κόμμα αναλαμβάνει την εντολή σχηματισμού Κυβέρνησης - και φαίνεται πως θα τα καταφέρει- μαζί με το ΠΑΣΟΚ και την Δημοκρατική Αριστερά του Φώτη του Κουβέλη.
Οι Έλληνες ψήφισαν με κριτήρια προσωπικά, υποκειμενικά και τοπικιστικά. Αρνούμενοι να χάσουν τον ήδη πενιχρό μισθουλάκο τους για χάρη της αξιοπρέπειας, αποδείχθηκαν φίλοι (!) του ευρώ και των Μνημονίων. Ο Αντώνης στις πρώτες του δηλώσεις δεν ανέφερε τίποτα περί αναδιαπραγμάτευσης. Το ΠΑΣΟΚ με τον Βενιζέλο να συντρίβεται πολιτικά, αναδεικνύεται ως ρυθμιστικός παράγοντας. Και η ΔΗΜ.ΑΡ με το αξιοσημείωτο ποσοστό των απενοχοποιημένων αριστερών, συμμετέχει και βάζει όρους.
Έτσι μένει ανικανοποίητο μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού που ζητούσε αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και απαλλαγή από τα εθνοκτόνα Μνημόνια. Δεν αναφέρομαι στο ΣΥΡΙΖΑ μόνο. Αναφέρομαι σε όλους εκείνους που ήταν δίπλα μου στο Σύνταγμα, όταν φωνάζαμε και διαδηλώναμε ενάντια στα συμφέροντα που μας θέλουν δούλους στην ίδια μας τη χώρα.
Απέναντί μας τότε είχαμε έναν σιδερένιο φράχτη και τα ΜΑΤ. Μαθαίνω πως 50% από αυτούς ψήφισαν τη Χρυσή Αυγή. Δε μου κάνει εντύπωση. Μεγάλο ποσοστό παιδιών των 700 ευρώ το μήνα πίστεψαν πως θα τιμωρήσουν έτσι το Σύστημα. Αυτό που οι ίδιοι σιχαίνονται και ηδονίζονται ταυτόχρονα, να το υπηρετούν. Δεν διδάχθηκαν από την Ιστορία. Δεν έμαθαν πως αποτελούν τα πιόνια του Συστήματος που έφερε στην Ευρώπη τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο. Δεν έμαθαν πως στην Ουγγαρία πριν από ένα χρόνο, που ψήφισαν την ακροδεξιά για να απαλλαγούν από τα Μνημόνια, καταστράφηκαν εντελώς.
Είναι να αναρωτιέσαι : ζούμε μια σύγκρουση πολιτισμών ή μήπως βαρβαροτήτων; Ζούμε τη σύγκρουση των ιδεολογιών ή μήπως των οικονομικών συμφερόντων; Ζούμε για τη διασφάλιση της ατομικότητάς μας ή πιστεύουμε στο γενικό -κοινό- καλό;
Ο αγώνας μας μπορεί να ξεθύμανε αλλά δεν τελείωσε. Είμαστε βαθιά πεποισμένοι πως υπάρχουν στοιχεία που δεν ταυτίζονται με τα συμφέροντα των ΜΜΕ και των Τραπεζών. Υπάρχει κόσμος που δε θα πανηγύριζε, όποιο κι αν ήταν το αποτέλεσμα. Γιατί η εξαθλίωση και η υποτέλεια του Κράτους του δε θα τον άφηναν. Γιατί ο καρκινοπαθής που αφέθηκε στη τύχη του, θα ήταν κάποιος δικός του. Γιατί ο πατέρας του πολέμησε για ψωμί, για Παδεία και ελευθερία και όλα αυτά δεν τον αφήνουν να κοιμηθεί τα βράδια. Φίλοι μου. Τίποτα δεν τελείωσε. Μέχρι να σημάνουν οι καμπάνες της Ελευθερίας να μη μείνει κανένας δίπλα μας χωρίς ελπίδα, χωρίς φαγητό, χωρίς Αλληλεγγύη.
 Κανένας δεν μπορεί να είναι εντελώς ελεύθερος, αν δεν είναι όλοι ελεύθεροι. Κανένας δεν μπορεί να είναι εντελώς ηθικός, αν δεν είναι όλοι ηθικοί. Κανένας δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος, αν δεν είναι όλοι ευτυχισμένοι Σπένσερ

Σάββατο 17 Μαρτίου 2012

Ρευστότητα

Κροατία, το Ντουμπρόβνικ
Ρευστότητα επικρατεί στην Ελλάδα τον τελευταίο καιρό.Ρευστότητα κοινωνική, με την μεσαία τάξη να μοιάζει σαν τάξη νεόπτωχων και να διαλύεται βίαια από τις νεοφιλελευθερες πολιτικές που μας επιβάλλονται εδώ και δυο χρόνια.
Ρευστότητα πληθυσμιακή, καθώς παρατηρούμε συμπατριώτες μας να αφήνουν τη χώρα τους για να αναζητήσουν την τύχη τους σε άλλες πατρίδες. Το καλύτερο δυναμικό της χώρας φεύγει. Όλοι οι επιστήμονες, όλοι οι νέοι δεν κάθονται να μιζεριάσουν στην Ψαροκώσταινα. Μερικοί ορκίζονται στους δακρυσμένους γονείς πως θα επιστρέψουν. Δεν ξέρω αν θα το κάνουν. Δεν γνωρίζω τι θα βρουν επιστρέφοντας.
Ρευστότητα πολιτική, με νέους σχηματισμούς κομμάτων, δίχως νέα πρόσωπα όμως. Οι ιδεολογίες καταργήθηκαν, δεν ξέρεις πια ποιος είναι δεξιός και ποιος αριστερός. Η πληθώρα κομμάτων αντικατοπτρίζεται σε δύο κύρια ρεύματα: τους Μνημονιακούς και τους Αντιμνημονιακούς. Στις προκείμενες εκλογές θα κληθούμε να ψηφίσουμε με βάση αυτή τη λογική. Την απορρίπτω. Δεν είναι κάθε Μνημονιακός εχθρός μου και κάθε αντιμνημονιακός φίλος μου. Πολλοί καλύπτουν στην Αντιμνημονιακή πολιτική την πολιτική τους ανυπαρξία. Κάποιοι άλλοι εκμεταλεύονται τον πόνο του κόσμου για να συνεργαστούν αργότερα με τους άλλους.

Θυμάμαι λίγο τον Θουκυδίδη:
Στον Πελοποννησιακό πόλεμο όποιος φερόταν με σκληρότητα στους αντιπάλους του, σ'αυτόν έδειχναν εμπιστοσύνη. Όποιος έβαζε στο νου του να κάνει κακό, αυτόν θεωρούσαν έξυπνο. Όποιοι ανήκαν στο ίδιο κόμμα, αυτοί λογίζονταν καλύτεροι κι από συγγενείς. (Θουκυδίδης, Ιστορία, Γ.82)

Επικρατούν πράγματι συνθήκες προπαρασκευής εμφυλίου πολέμου. Οι περισσότεροι θέλουν να παλέψουν για τα δίκαιά τους, μα δεν ξέρουν πώς! Οι νοικοκυραίοι έχουν τρεις επιλογές: α) Να πάρουν τα όπλα με ένοπλη εξέγερση. (Αυτή τη λύση την απεχθάνονται όλοι), β)Να διαδηλώσουν με απεργίες και καταλήψεις (Το δοκίμασαν αλλά απέτυχε) και γ) Να μειώσουν τις ανάγκες τους για να δουν "πως θα πάει το πράγμα" (Αυτό που ήδη κάνουν εδώ και δυο χρόνια).
Δυστυχώς για εμάς ρευστότητα υπάρχει και στο διεθνές σκηνικό. Η Ελλάς - ηρώων χώρα - που πάλεψε σε δύο Παγκοσμίους πολέμους και τάχθηκε υπέρ των νικητών, καταδικάζεται να υπογράψει μια δεύτερη Συνθήκη της Γιάλτας, αυτή τη φορά όμως δεν εξαιρείται από την Βαλκανική της μοίρα. Όπως όλοι οι γείτονες, θα σκύψει το κεφάλι στον ολοκληρωτισμό της μη αμοιβόμενης εργασίας, θα συμφωνήσει πως δεν αξίζει να μισθοδοτείται όσο οι εταίροι μας στην ΕΕ και θα συγκρίνεται μόνο με τις χώρες της Κροατίας, της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας. Δεν έχυσαν οι πρόγονοί μας τόσο αίμα για να δεχθούμε την ήττα που επαναχαράσσει τα σύνορα της Δύσης και δεν μας συμπεριλαμβάνει. Αν στην Ευρώπη θέλουν φτηνό εργατικό δυναμικό να ψάξουν αλλού, όχι στην πατρίδα μου. Μετράω απώλειες από την μπότα των Ναζί, από τους εμφύλιους και τη Μετανάστευση. Μετράω πληγές από τις διεφθαρμένες και πρεσβειοκινούμενες κυβερνήσεις. Δεν χάσαμε κανέναν πόλεμο για να υποστούμε τέτοιες συνέπειες.
Το τι πρέπει να κάνουμε δε θα σας το πει ένας φιλόσοφος. Αν σας αρέσει να αποκτήσετε κάρτα εργαζόμενου, όπως τα εμπορεύματα, και να δουλεύετε για την επιβίωση, τότε λυπάμαι αλλά δεν βλέπω μέλλον σε τούτο τον τόπο. Λύση δεν είναι να επιστρέψουμε στο παρελθόν. Λύση δεν είναι ο εμφύλιος. Λύση δεν είναι ο ολοκληρωτισμός της Αριστεράς. Το μόνο που μπορώ να προτείνω είναι ο επαναπροσδιορισμός της ταυτότητάς μας. Να ξέρουμε τι είναι η γλώσσα μας, ποια είναι η Ιστορία μας και που θέλουμε να οδηγήσουμε τη χώρα. Ελπίζω να ψηφίσουμε με τέτοια κριτήρια.

Τετάρτη 29 Φεβρουαρίου 2012

Να σταματήσει η δίωξη στην Μαρία Φραγκάκη

Η συνάδελφος καλείται σε απολογία γιατί, όπως ισχυρίζεται ο περιφερειακός δ/ντής εκπαίδευσης κ. Κουμέντος, διέπραξε «το πειθαρχικό παράπτωμα της ατελούς εκπλήρωσης υπαλληλικού καθήκοντος», άσκησε «έγγραφη κριτική σε προϊστάμενη αρχή», έθεσε «προϋποθέσεις προκειμένου να ασκήσει το καθήκον της». Ταυτόχρονα, επιπλήττεται γιατί οι πράξεις της «καταδεικνύουν πλημμελείς ενέργειες» «καθώς δεν απευθύνεται στην αρμόδια σχολική επιτροπή, ώστε να επιλυθούν τα λειτουργικά προβλήματα της σχολικής μονάδας».
Το «έγκλημα» της Μαρίας Φραγκάκη ήταν να απαντήσει εγγράφως στην οδηγία που πήρε να εκτυπώσει με έγχρωμο μελάνι και να αναρτήσει σε εμφανές σημείο αφίσα της ευρωπαϊκής πράξης «Στήριξη των σχολείων με Ενιαίο Αναμορφωμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα», «ώστε να είναι διαθέσιμη σε κάθε έλεγχο», λέγοντας το πολύ απλό ότι το σχολείο δεν έχει χρήματα ούτε για να αγοράσει μελάνι ούτε για χαρτί ούτε για πετρέλαιο κι ότι αντιμετωπίζει οξυμμένα προβλήματα που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών.
Ο περιφερειάρχης κ. Κουμέντος, γνωστός και μη εξαιρετέος κυνηγός κεφαλών εκπαιδευτικών, λειτουργώντας στα πλαίσια των εντολών του υπουργείου παιδείας και της κυβέρνησης, στέλνει σαφές μήνυμα πως όποιος αντιμιλά σε διαταγές θα τιμωρείται παραδειγματικά. Είναι φανερό πως η διοίκηση ενοχλήθηκε από τη στάση της συναδέλφου η οποία στηλιτεύει και αποκαλύπτει την υποκρισία της κυβέρνησης που διαφημίζει την άθλια πολιτική της στην εκπαίδευση, ενώ τα σχολεία δεν μπορούν να καλύψουν στοιχειωδώς τις καθημερινές τους ανάγκες. Η επικρότηση της στάσης της συναδέλφου από τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς τούς εξόργισε ακόμη περισσότερο.
Η συγκεκριμένη δίωξη αποκαλύπτει το χαρακτήρα της αξιολόγησης που δρομολογούν. Όποιος δεν υπακούει άκριτα στις εντολές της διοίκησης θα αξιολογείται κακώς και θα έχει τις ανάλογες κυρώσεις όπως απόλυση, μισθολογική και βαθμολογική καθήλωση, πρόστιμο, στέρηση θέσης και ό,τι άλλο θεωρήσουν ότι μπορεί να λειτουργήσει τρομοκρατικά. Ειδικά στους διευθυντές των σχολείων το υπουργείο στέλνει πιο συγκεκριμένο μήνυμα λέγοντας πως ο ρόλος τους για τις θέσεις που τους επέλεξαν είναι να υλοποιούν αναντίρρητα τις εντολές που παίρνουν, αν θέλουν να μην έχουν προβλήματα. Οι διευθυντές, όπως και κάθε άλλο στέλεχος εκπαίδευσης, έχουν συγκεκριμένο ρόλο να διαδραματίσουν στα πλαίσια της αξιολόγησης και πρέπει να είναι της απολύτου αρεσκείας και ελέγχου των κυβερνώντων.
 Δίωξη Φραγκάκη ΤΕΛ

Το κείμενο των διδασκόντων του 2ου Δ.Σχολείου Παλλήνης
καταγγελια 2

Αν είστε εκπαιδευτικοί διαβάστε και εκτυπώστε το κείμενο συμπαράστασης
δήλωση συμπαράστασης για διευθύντρια 2ου Παιανίας

Κανένας μόνος του. Αλληλεγγύη παντού, σε όλους όσους διώκονται αδέρφια.

Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2012

#15JanGr

Κάποιοι έχασαν τη σύνταξη, για την οποία πλήρωναν εισφορές τόσα χρόνια. Πολλοί έχασαν τη δουλειά τους. Άλλοι εξαθλιώθηκαν.
Λαϊκίζω ίσως, αλλά δεν ξέρω άλλο τρόπο να εκφράσω την οργή της χώρας μου γι' αυτό που έγινε. Σήμερα κάποιοι θα κοιμηθούν στο δρόμο γιατί δεν έχουν δουλειά και σπίτι,γιατί τους το πήρε η Τράπεζα, αυτή που κερδίζει από την κρίση εισπράττοντας δις και έχει αλαζονικά στείλει τον εκπρόσωπό της να παριστάνει τον Πρωθυπουργό και να αποφασίζει τις τύχες αυτών των ανθρώπων. Κι έχει κρύο απόψε, πανάθεμα τους.
Το μνημόνιο και οι οπαδοί του επικράτησαν και μας σκοτώνουν σιγά σιγά. Αυτό που δε θα επιτρέψουμε είναι να κλέψουν και τα πιο αθώα χρόνια των παιδιών μας. Η αγανάκτιση της πλατείας Συντάγματος ξεθύμανε, αλλά δεν ξεχάστηκε. Η χύτρα της κοινωνικής αντοχής σηκώνει τη βαλβίδα την Κυριακή. Δεν ξέρω πόσοι θα είναι εκεί. Αυτό που ξέρω είναι πως η περσινή αξιοπρέπεια ήταν και είναι ενέργεια, έχει τον τρόπο της να μετατρέπεται. Είμαι περίεργος να δω πως η βίαια υποβάθμιση της ζωής μας θα γίνει βίαια κοινωνική έκρηξη, όπου η ενέργεια θα έχει μετατραπεί σε μίσος. Αυτό φοβούνται, αυτό ακριβώς τρέμουν.
Υ.Γ Παιδί μου, με τις μούτζες δεν βγάλαμε άκρη. Έρχεται καταιγίδα. Να ντυθείς καλά και να θυμάσαι πως ο πατέρας σου αγωνίστηκε για να έχεις ένα καλύτερο αύριο. Ίσως ελεύθερη να εκτιμήσεις καλύτερα αυτόν τον σκατένιο κόσμο.

Σάββατο 9 Ιουλίου 2011

Ο Θάνατος των κρατών και η παντοδυναμία των αγορών

Κοινωνιολογος δεν ειμαι, αλλα τη γνώμη μου μπορώ να την εκφέρω. Η Blogόσφαιρα δίνει σε έναν ταπεινό φιλόσοφο να αναπτυξει απόψεις, ελεύθερα που λειτουργούν και ως ημερολογιακό σημειωματαριο.
Εχω σημερα όρεξη να μιλησω για τον θανατο των κρατων και την παντοκρατορια των αγορών. Δεν είμαι βέβαιος πότε άρχισαν ακριβώς τα κρατη να ηττώνται, ποτε άρχισε η παρακμή τους, έχω την εντύπωση την δεκαετία του '80 - '90, με την κυριαρχία των Ρέιγκαν-Θατσερ, που έδωσαν απόλυτη εξουσία στις τραπεζες και εφάρμοσαν νεοφιλελευθερες πολιτικες. Επαιξε ρόλο και η καταρρευση της Σοβιετικής Ενωσης. Ιδεολογία δεν υπήρχε μετά από αυτό. Η ελευθερη αγορά έγινε η ιερη αγελαδα που αποφάσιζε ποιο κρατος θα έχει αναπτυξη, ποιο θα καταδικαστει σε πεινα και ποιο θα εχει πολεμο.
Σημερα παρατηρω τις πολιτικες ηγεσιες της Ευρωπης πληρως παραδομένες στις τραπεζες. Δεν ειναι η ελλειψη πολιτικου αναστηματος που κανει τους ηγετες της Ε.Ε νάνους, είναι οτι ουσιαστικά αφαιρεθηκαν απο αυτους οι εξουσίες, με τροπο σταδιακο και συστηματικο και έγιναν πιονια στο σκακι των πραγματικα ισχυρων του πλανητη, των τραπεζων. Η Μερκελ είναι οργανο της  Deutsche Bank.




Το πως ελεγχουν τη παγκοσμια οικονομία μεσω των οργανισμών ειναι νομίζω φανερό στο πιο πανω video.
Δεν εχουν καμια διαθεση οι ηγετες να σώσουν την Ελλαδα, την Πορτογαλια, την Ιρλανδια. Τα γαμψα νυχια των αγορών εχουν κατασπαραξει ήδη τους μισθούς των μισθωτών και των συνταξιούχων και ούτε η σοσιαλιστική, ούτε η δεξιά ιδεολογία δε μπορεί να λύσει το πρόβλημα των χρεών. Όπως διάβασα κάπου, δεν μπορουμε να μιλαμε με όρους "δεξιος-αριστερός" στο 2011. (Μαλλον εγω το εγραψα στο twitter, ειναι πολυ καλο). Στην Ελλαδα πολλοι έχουν μεινει στην εμφυλιοπολεμική τους νοοτροπία και -ακομα χειρότερα- μερικοι πιστεύουν πως ακολουθώντας το κομμα του μπαμπα τους μενουν πιστοι στην οικογενειακη παραδοση και δεν προδιδουν τις αρχες τους. Εχω να πω σ'αυτους οτι ζουν στο διαμαντενιο καστρο της Μπαρμπι και μαλιστα είναι χειρότερα δεμένοι από την κούκλα της Μπάρμπι σε καταστημα παιχνιδιών.
Οι τραπεζες λοιπόν ανεβοκατεβαζουν κυβερνησεις, οι κυβερνωντες δεν ειναι τιποτα αλλο παρα ηθοποιοι που μπορούν να εκφωνησουν ενα λόγο γραμμενο από αλλους και χωρις παντα ιδιαιτερη επιτυχια (βλ. ΓΑΠ). Πως οι ηθοποιοι να τα βαλουν με διεθνεις κολοσσους, εταιριες, τραπεζες όπως η Γκολντμαν Σακς και οικους αξιολόγησης; Δεν τα βαζουν μαζι τους. Συνεργαζονται και ηττημενα βγαινουν μονο τα κρατη. Τωρα τελευταια οι αγορες εχουν βρει και νεο εχθρο: τον κρατικο καπιταλισμο. Χωρες με υψηλο πλουτο οπως η Ρωσια και με φοβερη αναπτυξη οπως η Κινα απειλουν την παντοδυναμια των αγορων, που ετσι κι αλλιως βασιζονται στη μεγαλη φουσκα των άυλων τιτλων.
Χρειαζομαστε επειγοντως εναν ηγετη. Αυτον που θα ορθωσει αναστημα και θα παει κοντρα στις επιταγες των ισχυρων. Δεν πιστευω στη Ε.Ε. Ειναι ενα συνοθυλευμα κρατων χωρις συνοχη, χωρις οραμα και χωρις αλληλεγγυη. Δεν ειμαι αχαριστος. Ξερω τι σημαιναν τα πακετα και πως τα διαχειριστηκαμε. Τωρα ομως η Ε.Ε. μοιαζει πολυ με την πρωτευουσα της, τις Βρυξελες. Δεν εχει κυβερνηση και δεν εχει λογο υπαρξης. Η ελευθερη διακινηση προϊοντων και υπηρεσιών συμβαινει παντου στον κοσμο, ενω στα 30 χρονια που η Ελλαδα βρισκεται στους κολπους της, ας μου πει καποιος γιατι σπαταλησαμε τοσα δις σε εξοπλισμους. Υποτιθεται πως θα μας προστατευαν σε πιθανη συρραξη.
Τα κρατη πεθαινουν αργα και βασανιστικά. Βλεπω το μηδενισμο σε ολες τις επικρατουσες ιδεολογιες. Βλεπω πως δεν γεννιεται κατι νεο ως αντιβαρο στην παγκοσμια διακυβερνηση των αγορων. Καποιοι ρομαντικά γραφικοι αντιστεκονται ζωντας χωρις καρτες, χωρις συναλλαγες με τραπεζες και χωρις υπολογιστη. Η απαντηση πρεπει να δωθει μεσα από αυτα. Να πολεμησουμε για τη ζωη μας χρησιμοποιωντας τα οπλα τους. Οχι για να σωσουμε την Ελλαδα του Κολοκοτρώνη, αλλα για να σωσουμε την Ελλαδα των παιδιών μας. Ειναι γελοιο μια υποβαθμιση απο εναν απρόσωπο οικο αξιολόγησης να καταβροχθιζει τη συνταξη της μανας μου και να πινει (για να χωνεψει) το γαλα των παιδιών μου. Θα αγωνιστουμε. Δε θα μας καταστρεψουν οι χαρτογιακαδες της Νεας Υορκης και οι λακεδες τους στην χωρα με την πινακιδα ΠΩΛΕΙΤΑΙ.

Το παρακάτω θυμίζει τη δύσκολη κατάσταση της Ελλάδας και την Ευρωπαϊκή "βοήθεια":
Μερικές φορές, προσπαθούμε σκληρά να φτάσουμε στο "πράσινο γρασίδι". Και καταλήγουμε σε μπελά!

Και όταν βρεθείς σε μπελά και κολλήσεις σε μια κατάσταση από την οποία δεν μπορείς να ξεφύγεις, υπάρχει ένα πράγμα που θα πρέπει πάντα να θυμάσαι:

Όποιος εμφανιστεί...... 
δεν είναι σίγουρο ότι ήρθε να βοηθήσει!
     


Κυριακή 12 Ιουνίου 2011

Ένας λόγος (παραπάνω) για τους "αγανακτισμένους"

«Τόση δημοκρατία έχουμε να δούμε από τη χούντα»

Σύνθημα στους τοίχους της Αθήνας



 Αν κατέβαινα σαν ομιλιτής στην πλατεία Συντάγματος θα έλεγα:

Αδερφια, είστε τόσες μέρες στο Συνταγμα και πέραν από την αφύπνιση του μεσοαστού δεν έχει σημειωθεί ουσιαστική πρόοδος. Σας παρακολουθώ στα ψηφίσματά σας, προσπαθώ να βέπω και τις λαϊκες συνελεύσεις και διαπιστώνω πως το κίνημα πάει να μετονομαστεί από άμεση δημοκρατία σε άμεσο ξεφούσκωμα!

Ποια είναι το κυρίαρχο αίτημα; Να φύγουν; Τι κάνετε γι'αυτο; Πόσο έτοιμοι είστε γι'αυτό; Ήρθα στο Συνταγμα και διαδήλωσα. Η πάνω πλατεία μουτζώνει, λέει συνθήματα για τον Παγκαλο, χτυπάει με laser την Βουλή. Έτσι νομίζετε θα συγκινηθούν; Ψηφίστηκε το μεσοπρόθεσμο και τα ετερόκλητα στοιχεία της πλατείας δεν συμφώνησαν σε δράσεις. Είναι επιτακτική ανάγκη για δρασεις που θα δωσουν ελπίδες,μεταλλάσσοντας και ξεριζώνοντας νοοτροπίες και πρακτικές μιας ήπιας ενοχικής στασης.

Το να κατέβεις εδώ είναι πολιτική πράξη και κατά τη γνώμη μου η πολιτικη ειναι η τεχνη του ρισκου. Αν τωρα δεν γινει κατι το κινημα θα απογοητευσει. Αν επιθυμείτε να φύγουν οι 300 της Βουλής και να αλλάξει το πολίτευμα, κινδυνεύετε να χαρακτηριστείτε ένοχοι εσχάτης προδοσίας, σύφωνα με το Συνταγμα. Μπορείτε να πάρετε την ευθύνη; Είστε έτοιμοι να ρισκάρετε τον μισθό σας, το φαγητό σας (ακόμα κι αυτό μπορεί να το στερηθούμε), μέχρι να επιτευχθεί ο στόχος της Άμεσης Δημοκρατίας; Για μένα όποιος δεν είναι έτοιμος πρέπει να πάει τις καλοκαιρινές του διακοπές.  Οποιος νιωθει ένοχος να φύγει.

Αυτή την εντύπωση μου δίνετε: Πως νιώθετε ενοχές γι'ατήν εδώ την κατάσταση. Κι αν θέλετε το ψυχαναλύουμε: Η αστική ταξη δεν δρα διότι:

α)Νιωθει πως φταιει,
β)ειναι ακομα χορτασμενη, και 
γ)φοβαται για το ατομικό της μέλλον, δε ρισκάρει τίποτα!!!


Προτείνω:

  • Να σταματήσετε να συμπεριφέρεστε με όρους της Μεταπολίτευσης. Τα πράγματα άλλαξαν από τη στιγμή που ο κόσμος κατέβηκε στους δρόμους.
  • Τέρμα τα ψηφίσματα μαζί με κινήματα τύπου "Δεν Πληρώνω". Λειτουργήστε σαν την αυριανή κυβέρνηση που θα ήθελε πέντε χρόνια μετά να έχει background ηθικής νομιμοποίησης. 
  • Στόχος είναι η Άμεση Δημοκρατία, όχι το 1,20 ευρώ του εισιτηρίου
  • Συνεννοηθείτε με τους κοινωνικούς φορείς. Προτείνω να πάει κλιμάκιο της συνέλευσης στα ΜΑΤ και να τους ζητήσει να ενωθούν και να ενταχθούν στο κίνημα. Το ίδιο να γίνει και με το Στρατό. Με μούτζες δεν πέφτει ένα καθεστώς. 
  • Δημιουργία Ταμείου συνέλευσης, όπου τα χρήματα θα πηγαίνουν για συσσίτια και στα Σώματα Ασφαλείας που θα έχουν εγκαταλέιψει τη δουλειά τους για να ενταχθούν
  • Δημιουργία άμεσης σκιώδους κυβέρνησης προσωπικοτήτων και εκλογή του Πρώτου Προέδρου Εθνοσυνέλευσης, άμεσα, από εμάς. Προτείνω τον Μίκη Θεοδωράκη.
Αδέρφια ούτε λεπτό για χάσιμο. Δεν είμαστε σε θέση να αντέξουμε επί μακρόν μια κατάσταση απραξίας και φαντασιώσεις περί επανάστασης, ειδικά αν δεν είμαστε στη θέση να ρισκάρουμε τίποτα. Πολλοί θα κάνουν πίσω. Εγώ απευθύνομαι στους άλλους που αντέχουν. Πάμε;

Σάββατο 29 Μαΐου 2010

Σχολιασμός επικαιρότητας

Καλημέρα πολίτες της φουκαριάρας αυτής χώρας. Σάββατο πρωί και ανοίγοντας το παράθυρό μου μου ήρθε μια μπόχα από τα σκάνδαλα αυτών που κυβέρνησαν την χώρα τα τελευταία χρόνια. Πολλοί έλληνες - μεταξύ των οποίων κι εγώ- δεν είχαμε τις ίδιες ευκαιρίες με τα παιδιά πλούσιων γόνων που σπούδασαν στα καλύτερα Πανεπιστήμια της Αγγλίας και της Αμερικής και γύρισαν ως σωτήρες του έθνους. Λυπάμαι που δεν ήμουν κι εγώ ενός από αυτούς που "αμάρτησαν" για τα παιδιά τους, κατηγορώντας και την παλιοκοινωνία που τους έριξε σε δύσκολη εκλογική περιφέρεια, με πολλά έξοδα. Λυπάμαι που αναγκάστηκα να πληρώνω για τις σπουδές μου και να μην έχω κανέναν χορηγό. Λυπάμαι τα θλιβερά ανθρωπάκια που αποκαλούνται (μεγαλο)δημοσιογράφοι, που δεν άκουσαν ΤΙΠΟΤΑ όλα αυτά τα χρόνια. Αναζητώ ακόμα αυτόν που θα μας βγάλει από αυτή την αμοραλιστική κατάσταση. Έναν ηγέτη που θα χτυπησει τα συμφέροντα και τα λαμόγια που λυμαίνονται τον τόπο, μέσα και έξω. Έναν άνθρωπο που θα πει ΟΧΙ. Υπάρχει αντίσταση σε αυτό το λαό;
Bookmark and Share

Τετάρτη 5 Μαΐου 2010

Μαλαμας- Κανω πως δεν ξερω


Κατι να ξεχαστουμε...Πολυ μαυριλα στην Ελλαδα αυτες τις μερες. Απο τη μια τα νεα μετρα με τη μειωση μισθου, απο την αλλη η δολοφονια σημερα 3 ανθρωπων μεσα στην τραπεζα που δουλευαν με κανουν να αποστασιοποιουμαι απο ολους και ολα. Παρακολουθω τις εξελιξεις σχεδον αφωνος, ελληνες πολεμανε ελληνες για ακομα μια φορα. Βαθια διχασμενη η πατριδα, χωρις διεξοδο, χωρις εναν ηγετη, βαδιζουμε προς ενα ξεσπασμα. Ο Θεος να σωσει τα παιδια μας. Θα επανελθω.

Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2010

Μέτρα της κυβέρνησης

 


Όλοι προσπαθούν να μας πείσουν πως πρέπει να βάλουμε ολοι πλατη για να σωθεί η ελληνική οικονομια. Αυτοι κυρίως που κοπτονται ειναι αυτοι που χρόνια τωρα κατατρωγουν το δημοσιο χρημα, αυτοι που συνηθισαμε να τους λεμε διαπλεκομενους. Μεγαλοϊδιοκτήτες καναλιων και συγκροτημάτων, αφου ανεβοκατέβασαν κυβερνησεις στη μεταπολιτευση (μεχρι εκει θυμαμαι), διαταζουν "ερευνες" για να δειξουν πως οι Ελληνες ειναι ευχαριστημένοι απο τα μετρα μείωσης μισθών και προσπαθειας οικονομικης εξαθλιωσης μεγαλων στρωμάτων της κοινωνιας. Ολοι οι βολεμενοι αυτοι βαρόνοι διατάζουν απο τις πολυτελείς κατοικίες τους προσκυνημένους δημοσιογράφους για να φέρουν εις πέρας το θεάρεστο εργο καθοδηγησης του ελληνικού λαου. Δε θα περασουν αυτες οι τακτικες. Ο λαος εχει ξυπνησει, καταλαβαινει ποιος του εχει πει την αληθεια και ποιος τον δουλευει. Δεν εφαγα εγω τα λεφτα απο το χρηματιστηριο, απο το Κτηματολογιο, απο τα ομολογα, απο τα κρατικα αποθεματα των Ταμείων. Ψαξτε λυσεις αδερφια. Περιμενω σχολιασμο και προτασεις.

Bookmark and Share

Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2008

Περί της δολοφονίας του πιτσιρικά


Η ιστορία επαναλαμβάνεται 23 χρόνια μετά. Ποιοι είμαστε; Σε ποιο κράτος ζούμε; Γίναμε ζώα, τόσο απάνθρωποι που λύνουμε τις διαφορές μας μόνο με όπλα; Θα μπορούσα να αναρτήσω κι εγώ το ερασιτεχνικό video από το YouTube που δείχνει τη δολοφονία. Δεν θα το κάνω. Είμαι ήδη συγκλονισμένος από τη δολοφονία του πιτσιρικά. Περισσότερη εντύπωση μου έκανε η απάθεια των δυο αστυνομικών που έφυγαν από το σημείο χωρίς να τρέξουν, χωρίς να γυρίσουν να βοηθήσουν το παιδί, αλλά γυρνώντας την πλάτη και περπατώντας!!!
Έχω γνωρίσει "ειδικούς φρουρούς" και έχω σχηματίσει προσωπική γνώμη γι' αυτούς. Πρόκειται περί δυστυχισμένων ανθρώπων, με ελλιπή μόρφωση και εκπαίδευση κυρίως από τις αστυνομικές ταινίες. Το παίζουν ήρωες και ασχολούνται πιο πολύ με το όπλο τους παρά με το μυαλό τους. Αυτό που δεν ήξερα είναι πως έχουν ελλιπή κρίση. Αν εγώ που είμαι δάσκαλος αδικήσω στη βαθμολογία ένα παιδί, στενοχωριέμαι και προσπαθώ να επανορθώσω. Η λανθασμένη κρίση στον αστυνομικό σημαίνει πυροβολισμός; Ποιο αρρωστημένο μυαλό σηκώνει όπλο σε ένα παιδι;
Όσο για τις οδομαχίες που συμβαίνουν σας λέω ότι ζηλεύω πολύ και θα ήθελα να ήμουν στην Αθήνα σήμερα. Όχι για να σπάσω και να καταστρέψω. Διαφωνώ κάθετα με την καταστροφή περιουσιών. Αλλά γιατί, όπως έλεγε κι ο Βενιζέλος: "Έθνος δίχως επαναστατημένα νιάτα είναι καταδικασμένο", θα ήθελα να βγει κάτι καλό από αυτή την ιστορία. Όλοι θα έπρεπε να είμαστε στους δρόμους. Η εξέγερση είναι η πιο ωραία έκφραση της λαϊκής κουλτούρας. Μόνο από αυτή θα ξαναγεννηθούν ιδέες και όχι κοιτώντας τις αναλύσεις των τηλεκριτικών στα άθλια δελτία (μη) ειδήσεων.