Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010

Απο το ημερολόγιο του Λουκά Βύντρα

Αγαπημενο μου ημερολόγιο,

Συγνωμη που δε σου εγραψα πιο πριν αλλα ξερεις...με το jet lag απο το διηπηρωτικο ταξιδι εκανα 10 μερες να συνελθω. Το πρωτο ματς με τους Κορεατες δεν τα πηγαμε καλα. Χασαμε 2-0, με τον Τζορβα να παίζει μαντολινο. Στο μπουζούκι ο Χαριστέας ο Άγγελος. Πως να τα παμε καλα, οταν ο κυριος Οτος μιλαγε στον Σεϊταρίδη μιση ωρα πριν το ματς δινοντας του οδηγιες. Μα καλα ρε παιδια, δεν του ειπε κανεις πως ο Γιουρκας ειναι απο προχτες κουφος εξαιτιας μιας κυριας που φυσηξε τη βουβουζελα στο αυτι του;
Χτες ο αρχηγος Κάρας μας πηγε για φαγητο, "για να ηρεμησουμε" ειπε. Το γνωστο πειραχτηρι ο Σάλπι, ειπε πριν αρχισουμε να τρωμε πως το φαγητο το ετοιμασε ο αρχηγος της τοπικης φυλης και ολοι φανταστηκαμε το γνωστο ανεκδοτο με τον Γερμανο, τον Αμερικανο και τον Ελληνα, που παντα οι κανιβαλοι τρωνε τους αλλους και οχι τον ελληνα. Χα-χα...Γελασαμε πολυ, αλλα μειναμε νηστικοι. Χα-χα, ακομα με πονανε οι κοιλιακοι μου.
Η ελληνικη κοινοτητα το απογευμα μας ειχε ετοιμασει μια εκπληξη. Τρελαινομαι για εκπληξεις. Ο κυριος Οτος μου εκανε μια οταν μου ειπε πως θα παιξω βασικος. Στην αρχη δεν τον πιστεψα και ειδατε ολοι σας πως στο πρωτο ημιχρονο δεν ημουν στον αγωνιστικο χωρο τα πρωτα 7 λεπτα. Τελοσπαντων, αλλο σου εγραφα. Η κοινοτητα μας πηγε εκδρομη στους Ζουλου. Οχι ολους καθως ο Κυργιακος δε μας μιλαει, για καποιον ανεξηγητο λογο και καθισε στο ξενοδοχειο. Εκει εντυπωσιαστηκα απο τα κονταρια τους και τα ωραια βυζια των δεσποινιδων της φυλης. Τους χειροκροτησα με παθος και ζητησα αυτογραφο απο τον πιτσιρικα που μου εκανε ντριπλα με ενα κεφαλι ταυρου. Ειχαμε βεβαια και μια απωλεια, αλλα τα εχουν αυτα οι εκδρομες. Ο Τοπαλιδης μεταφρασε λαθος μια κουβεντα του αρχηγου και ο αρχηγος θυμωσε και τον εβαλε στο σημαδι.
Ειδαμε και λιονταρια. Δεν ειχα ξαναδει. Μοιαζουν με μεγαλες γατες και δε μου αρεσει που οταν πας να τα χαϊδεψεις ουρλιαζουν και βρυχωνται. Πεινανε και πολυ, για να χορτασουν τους ριξαμε τον Πουρουπουπου αλλα δεν τον εφαγαν καθως τους κλαφτηκε για την οικονομικη κατασταση των δημοσιων υπαλληλων στην Ελλαδα και τους εταξε ραντεβου με την Αννουλα. 
Μεθαυριο παιζουμε με τη Νιγηρια. Τους εχουμε σιγουρα. Μας ειπε ο κυριος Οτος πως ειναι κατι πεινασμενοι και εξαθλιωμενοι απο τον εμφυλιο πολεμο. Και οι Κορεατες ηταν κοντοι αλλα πηδουσαν κι εδερναν. Ο Πουρουπουπου μας ειπε πως καλο αποτελεσμα ειναι και η ισοπαλια, αλλα εμεις θα κυνηγησουμε τη νικη. Ετσι κι αλλιως εχουμε και τον τελευταιο αγωνα στον οποιο θα ειμαι και στη συνεντευξη τυπου. Εχω και ετοιμες δηλωσεις: "Η ελπιδα πεθαινει τελευταια", καλο και πιασαρικο. Ελπιζω να γυρισουμε συντομα Ελλαδα. Εχω να παω στο θωρηκτο Αφερωφ που γινεται η δεξιωση για τα γενεθλια του γιου του Ιαν Σκοτ, με τον οποιο ειμαστε ξαδερφια. Μετα με περιμενει η Μυκονος. Αντε να κανουμε και κανα μπανιο. Εδω στη Νοτια Αφρικη τα νερα ειναι κρυα και γεματα καρχαριες.
Το εμαθες πως μας κλεψσνε στο ξενοδοχειο; Ο Τζιολης λεει πως ηταν ο φαντομας που το εκανε, μαλλον πρεπει να κοψει τις ταινιες με τον Κλουζο. Ο Γκεκας ηταν, που για να μην τον πιασουν, κατηγορησε εναν μαυρο που τον λενε Μαντελη, χα-χα, σαν τον πρωην υπουργο. Θα τον συγυρισουν καλα τον μαυρο. Θα τον κλεισουν σε ενα κελι με εναν Ποντιο, τον Κιλτιδη. 
Δεν περιγραφω αλλο. Αγαπημενο μου ημερολογιο θα σε αφησω με εναν παραδοσιακο στιχο που εμαθα απο τον Τζαμπατζαζιλαγιαλα, τον αχθοφορο του ξενοδοχειου και μεταφρασε ο Τοπαλιδης στα ποντιακα και εγω στα ρουμελιωτικα:
To νέα κρασί, όπως ένας λοιμός, κροκόδειλοι, έχουν παρασύρει πάντα το νερό σας, επάνω σε ένα πλοίο για ένα μακρύ, μακρύ ταξίδι, το Josie Waarnatoe.Ω, αυτό με φέρνει πίσω στην παλιά Transvaal, Τρελο  Σωτηρία μου, το επόμενο σπίτι ήταν κάτω, πίσω στην παλιά καλυβα. Διπλα το πράσινο δέντρο, το κιτρινο αγκάθι, ζει εκεί Σωτηρω μου.

Bookmark and Share

Δεν υπάρχουν σχόλια: